Μουσταρδομελάτο χοιρινό με μανιτάρια

Μουσταρδομελάτο χοιρινό με μανιτάρια

Υλικά :

• 2 μπριζόλες χοιρινές σε μπουκίτσες (προσωπικά υπολογίζω μπριζόλα ανά άτομο)
• μανιτάρια σε φετίτσες
• 3-4 κουταλιές σούπας μουστάρδας
• 3-4 κουταλιές σούπας μέλι
• ίσως και λίγο λάδι

• ΔΕΝ βάζουμε αλάτι-πιπέρι

Εκτέλεση :

• Βάζουμε σε τηγάνι ή κατσαρόλα ελάχιστο ελαιόλαδο και ρίχνουμε για 2' τις μπουκίτσες.
• Προσθέτουμε τα μανιτάρια και μετά τη μουστάρδα και το μέλι. Μπορούμε να βάλουμε λιγότερο ή περισσότερο (μουστάρδα και μέλι), ανάλογα με τα γούστα και το πόσο γλυκό θέλουμε να είναι το αποτέλεσμα.
• Αφήνουμε το φαγητό να βράσει μέχρι να εξαντληθούν περίπου τα υγρά και να πάρουμε ένα καραμελέ χρώμα.

Το φαγητό μας συνοδεύεται καλύτερα με άσπρο ρύζι.

Καλή μας όρεξη!

pigi: e-kypseli.gr

Αγριογούρουνο με κάστανα και κράνμπερις στη γάστρα

Αγριογούρουνο με κάστανα και κράνμπερις στη γάστρα

Υλικά:

• 1 κομμάτι κρέας αγριογούρουνο(καθαρισμένο από τένοντες και ξεκοκκαλισμένο)
• 1/2 κιλό κάστανα
• 1/2 κιλό πατάτες μικρές
• 1 σακουλάκι κράνμπερις αποξηραμένα(η οποιοδήποτε άλλο φρούτο της κατηγορίας μπέρις)
• 1 βαζάκι μουστάρδα(500-700γρ)
• 2-3 κουταλιές της σούπας μέλι γεμάτες
• 1/2 ποτήρι νερού κόκκινο κρασί
• αλάτι
• πιπέρι

Εκτέλεση: 

Βράζουμε το κρέας αρκετές ώρες σε μπόλικο νερό μέχρι να μαλακώσει και να τσιμπιέται με το πιρούνι! 

Στο μεταξύ καθαρίζουμε τα κάστανα. 

Έπειτα καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε χοντρά κομμάτια. 

Βγάζουμε το κρέας από την κατσαρόλα και το βάζουμε στη γάστρα. Δεν πετάμε το ζουμί! Βάζουμε τις πατάτες και τα κάστανα στη γάστρα και αλατίζουμε. 

Βάζουμε σε ένα μπολ το μέλι, τη μουστάρδα, το κρασί και από το ζουμί όσο πάρει για να μη γίνει νερουλή η σάλτσα και χτυπάμε με μίξερ ώστε να ομογενοποιηθεί(μπορούμε να βάλουμε κάποια υλικά περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα με τα γούστα μας,δοκιμάζουμε κατά τη διαδικασία.) 

Περιχύνουμε το κρέας, τις πατάτες και τα κάστανα με τη σάλτσα. Διασκορπίζουμε και τα κράνμπερις μέσα στη γάστρα. 

Προσθέτουμε όσο πιπέρι επιθυμούμε! 

Ρίχνουμε νερό για να γεμίσει μέχρι περίπου το μέσο της η γάστρα. 

Το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 1 1/2 με 2 ώρες και αν χρειαστεί συμπληρώνουμε με νερό. 

Με το ζουμί που έμεινε μπορούμε να φτιάξουμε εύκολα κάποιο ρύζι η πιλάφι με τέλεια γεύση!

pigi: e-kypseli.gr

Κέικ μελιού

Κέικ μελιού

Υλικά:

• 200 γραμ. Φαστ με μέλι
• 150 γραμ. ζάχαρη (6 κουτ. σούπας)
• 4 αυγά
• 100 γραμ. μάρτσιπαν
• 50 γραμ. γλυκόζη
• 375 γραμ. αλεύρι
• 250 γραμ. γάλα (1 ποτήρι)
• 1 κουταλάκι κοφτό μπέικιν πάουντερ

Εκτέλεση:

• Χτυπάμε στο μίξερ το Φαστ με μέλι και τη ζάχαρη.
• Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά και μετά το μάρτσιπαν.
• Ζεσταίνουμε το γάλα, προσθέτουμε τη γλυκόζη και ανακατεύουμε καλά μέχρι να διαλυθεί.
• Προσθέτουμε το γάλα με τη γλυκόζη στο μίξερ και στη συνέχεια το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και χτυπάμε καλά.
• Οταν το μείγμα είναι έτοιμο, το αδειάζουμε στη φόρμα του κέικ.
• Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180C, για 35-40 λεπτά.

Σολομός φούρνου

Υλικά :

• 2 φιλέτα σολομού από τον ψαρά μας
• 2 μεγάλα κρεμμύδια
• 1 λεμόνι
• τζιν
• 1 κουταλιά μέλι
• αλάτι-πιπέρι

Εκτέλεση:

• Πλένουμε καλά τα φιλέτα σολομού φορώντας γάντια (γιατί αλλιώς τα χεράκια μας θα μυρίζουν για 2 ημέρες).
• Τα βάζουμε σε ένα μεγάλο πυρέξ, και ρίχνουμε από πάνω αρκετό τζιν.
• Εντωμεταξύ, ζεσταίνουμε σε ένα μπρικάκι το χυμό του λεμονιού με μια κουταλιά μέλι. Όταν γίνει ομοιόμορφο μείγμα, το ρίχνουμε και αυτό πάνω στο σολομό.
• Αφού αλατοπιπερώσουμε το σολομό, κόβουμε ροδέλες τα κρεμμύδια και τα τοποθετούμε επάνω στα φιλέτα.

Ψήνουμε για περίπου μία ώρα στους 180 βαθμούς.

pigi: e-kypseli.gr

Βαμβακίαση πεύκων video

                               


Όλοι έχουμε δει πεύκα με Βαμβακίαση, τα τελευταία χρόνια πολίτες και ερευνητές διασταυρώνουν τα ξίφη τους με μελισσοκόμους και ερευνητές της μελισσοκομίας για το κατά πόσο οι μελισσοκόμοι ευθύνονται για την Βαμβακίαση των πεύκων, και το κατά πόσο η δεύτερη ευθύνεται για το θάνατο πολλών πεύκων.
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως.

Η Βαμβακίαση των πεύκων δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μικροσκοπικό ζουζούνι με το όνομα Marchalina hellenica.
Η Marchalina hellenica ζει κάτω από τον φλοιό του πεύκου και τρέφεται με τους χυμούς του.
Οι μελισσοκόμοι έχουν άμεσο όφελος από αυτό το ζουζούνι γιατί αυτό εκκρίνει ένα ζαχαρώδες υγρό το οποίο το μαζεύουν σε αφθονία οι μελισσούλες που με την κατάλληλη επεξεργασία το μετατρέπουν στο περίφημο Ελληνικό πευκόμελο.
Όσο λοιπόν περισσότερα από αυτά τα ζουζούνια υπάρχουν σε ένα πεύκο τόσο περισσότερο μελάκι θα βγει από αυτό.
Γι αυτό και οι κυβερνήσεις της χώρας μας κατά την δεκαετία του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 επιδοτούσαν συνεργεία μελισσοκόμων να εμβολιάζουν με αυτό το έντομο τα πευκοδάση της χώρας μας προκειμένου να αυξηθεί έτσι και η ελληνική παράγωγη μελιού.
Έτσι κι έγινε λοιπόν, και σύντομα η Ελλάδα έγινε μια πολύ μεγάλη δύναμη μελιού στην Ευρωπαϊκή ένωση αλλά και στον κόσμο.
Για την ακρίβεια είμαστε δεύτεροι στην Ευρώπη σε παραγωγή μελιού, ενώ το πευκόμελο αποτελεί το 60% της παραγωγής μελιού της χώρας μας.
Τα πράγματα άλλαξαν όμως από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν παρατηρήθηκε ότι πέθαιναν πολλά πεύκα, και για την αιτία αυτή δεν άργησε να κατηγορηθεί ως υπεύθυνο το έντομο αυτό, η Marchalina hellenica δηλαδή.

Οι υποστηρικτές της έλεγαν και λένε ότι δεν ευθύνεται το έντομο για το θάνατο των πεύκων, ενώ οι κατακριτές της έλεγαν και λένε ότι ευθύνεται το έντομο αλλά και οι μελισσοκόμοι που εισήγαγαν το έντομο αυτό από το εξωτερικό και έκαναν υπερβολικούς εμβολιασμούς με αποτέλεσμα τα πεύκα να μην αντέχουν τόσο πολύ μεγάλο αριθμό εντόμων να τα απομυζούν.

Μάταια οι μελισσοκόμοι προσπαθούσαν να τους πουν ότι το έντομο αυτό υπήρχε στην Ελλάδα από την αρχαιότητα ακόμα χωρίς να προκαλούν καμία ζημιά στα πεύκα.
Μάλιστα κι εμείς σαν Blog δεχτήκαμε επίθεση από αναγνώστη που θεωρούσε τους μελισσοκόμους υπεύθυνους για τον θάνατο των πεύκων.
Ξεκαθαρίζουμε ωστόσο ότι κρατάμε στάση ουδέτερη για το θέμα μιας και δεν δηλώνουμε ειδικοί, και οπωσδήποτε πιστεύουμε ότι για το θέμα οι ειδικοί πρέπει να βγάλουν το συμπέρασμα.
Πάντως εδώ και 17 περίπου χρόνια οι εμβολιασμοί των πεύκων με το έντομο έχουν απαγορευτεί, και γίνεται προσπάθεια να μειωθεί ο πληθυσμός του, και φυσικά αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μειωθεί πολύ η παραγωγή πευκόμελου στην Ελλάδα με ότι συνεπάγεται αυτό για την εθνική μας οικονομία.
Ωστόσο βρήκαμε ένα βίντεο από μια ταινία του Θανάση Βέγγου με τίτλο (Τύφλα να έχει ο Μάρλον Μπράντο).
Πρόκειται για μια κωμωδία παραγωγής του 1963 γυρισμένη στον Πόρο.
Σε μια σκηνή λοιπόν φαίνεται καθαρά ότι το πεύκο είναι γεμάτο βαμβακάδα από το έντομο marchalina hellenica.

Δείτε το βίντεο





Έχουμε να πούμε λοιπόν, ότι το 1963 οπότε και τα πλάνα αυτά, η μελισσοκομία στην Ελλάδα ήταν ακόμα στα σπάργανα, δεν υπήρχε νομαδική μελισσοκομία, δηλαδή οι μελισσοκόμοι δεν μετέφεραν τις κυψέλες τους, αλλά υπήρχαν μόνο σταθερά μελισσοκομεία, και μάλιστα ήταν ακόμα σε κοφίνια αφού οι σύγχρονες κυψέλες τότε εμφανίζονταν δειλά δειλά, ενώ οι μελισσοκόμοι της εποχής δεν ασχολούνταν και πολύ με τα μελίσσια και δεν έβγαζαν μεγάλες ποσότητες μελιού όπως σήμερα.
Φυσικά τότε δεν γίνονταν εμβολιασμός στα πεύκα από μελισσοκόμους.
Στο βίντεο φαίνετε καθαρά ότι το πεύκο έχει πάρα πολύ μεγάλο αριθμό εντόμων, κάτι που μαρτυράει ότι τα ζουζούνια στην περιοχή αυτή είχαν πάρα πολλά χρόνια.
Εμείς αναρωτιόμαστε τώρα.
Αν λοιπόν τα πεύκα στον Πόρο μπόρεσαν και ζούσαν τουλάχιστον εδώ κι 60 χρόνια παρ όλο τον μεγάλο αριθμό εντόμων που τα απομυζούσαν, τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια και τα πεύκα πεθαίνουν;
Μήπως τελικά δεν ευθύνεται το έντομο για τον θάνατο των πεύκων;
Μήπως είναι άλλη η αιτία, κι όλοι τα έχουν βάλει άδικα με το έντομο αυτό στερώντας τη χώρα μας από παραγωγή μελιού και έσοδα;
Μήπως τελικά χάνουμε πολύτιμο χρόνο προσπαθώντας να σκοτώσουμε την marchalina hellenica ως υπεύθυνης για το θάνατο των πεύκων ενώ η αιτία είναι άλλη;
Τα συμπεράσματα δικά σας
Πιστεύουμε όμως ότι το βίντεο αυτό μπορεί να βοηθήσει τα επιχειρήματα των μελισσοκόμων, ότι το έντομο αυτό δεν κάνει κακό και δεν σκοτώνει τα πεύκα, και ότι δεν εισήχθη στην Ελλάδα αλλά προϋπήρχε από την αρχαιότητα αφού ήδη το αναφέρουν και διάφορα αρχαία κείμενα.

pigi: melissocosmos

Καβαλαρούδα το φυτό του μελιού

Η καβαλαρούδα είναι ένα πολύ σημαντικό μελισσοκομικό φυτό.

Συγγενεύει με τον Βίκο και είναι και τα δυο φυτά έρπις.

Ανθίζει την άνοιξη και εχει πολύ μεγάλη διάρκεια ανθοφορίας που πολλές φορές αν ποτιστεί καλά ξεπερνάει τον ένα μήνα.

Η Καβαλαρούδα όπως και το αγριοτρίφυλλο όσο περισσότερο ποτίζεται από τις βροχές τόσο περισσότερο μέλι δίνει.

Δεν έχει κανένα πρόβλημα αν βραχεί εν μέσο της ανθοφορίας της δηλαδή, αυτό θα την δυναμώσει ακόμα περισσότερο.

Φυτρώνει σε φράχτες, χέρσα χωράφια, και σιτάρια, και αναρριχάται πάνω σε άλλα φυτά.

Οι μέλισσες παίρνουν από την Καβαλαρούδα γύρη, και πολύ μεγάλες ποσότητες νέκταρ.

Περιοχές με άφθονη καβαλαρούδα, πολύ δύσκολα δεν θα μας δώσουν έναν πλούσιο τρύγο.

Αν κόψουμε ένα ματσάκι καβαλαρούδα και το χτυπήσουμε με δύναμη στο χέρι μας θα δούμε ότι σε αυτό πετάγεται νέκταρ.

Έτσι, με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να δοκιμάσουμε αρκετές ανθοφορίες, και να συμπεράνουμε αν δίνουν μελάκι η όχι.

Εμείς οι μελισσοκόμοι πρέπει να μάθουμε να διαβάζουμε τα μυστικά της φύσης, γιατί εξαρτόμαστε σε πολύ μεγάλο βαθμό από αυτήν.

Δική μου άποψη, που σας την έχω ξαναπεί είναι να μην φοβόμαστε και να φροντίζουμε από νωρίς να αναπτυχτούν τα μελίσσια μας.

Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα όταν ανοίξουν οι μεγάλες ανθοφορίες της Άνοιξης να είναι έτοιμα τα μελίσσια μας να μας φέρουν μεγάλες ποσότητες μελιού μέσα στις κυψέλες.

Μια αργοπορημένη ανάπτυξη των μελισσιών μας όμως δεν θα μας δώσει καθόλου μέλι την άνοιξη, αλλά θα μας το δώσει το καλοκαίρι πλέον.

Φυσικά μεγάλη και πρώιμη ανάπτυξη των μελισσιών θα σημαίνει αυτομάτως και μεγάλη τάση για σμηνουργία.

Όμως δεν μπορούμε να τα θέλουμε όλα δικά μας, ή θα έχουμε μέλια και πολύ δουλειά για να μειώσουμε την τάση για σμηνουργία, ή δεν θα έχουμε τάση για σμηνουργία αν έχουμε αδύναμα μελίσσια, αλλά τότε δεν θα έχουμε και μέλια την άνοιξη…


pigi:melissocosmos

Ένας εφευρέτης στην απομόνωση-BINTEO

Ταξίδεψα μέχρι το Ηράκλειο της Κρήτης, για να συζητήσω μαζί του και να καταγράψω όσα έχει επινοήσει και κατασκευάσει, και δεν το μετάνοιωσα ούτε στιγμή! Μέχρι πριν από λίγες ημέρες τα λέγαμε, μέσω skype, ενώ είχα δει πολλά βιντεάκια στο youtube και στην ιστοσελίδα του.
Αυτά, ωστόσο, που είδαν τα μάτια μου και κατέγραψε ο φακός της βιντεοκάμεράς μου, ξεπέρασαν κάθε φαντασία!
Ο λόγος για τον Μιχάλη Καλογεράκη, έναν εφευρετικό Κρητικό, ο οποίος, εδώ και 18 χρόνια, έχει πάρει διαζύγιο από την Δ.Ε.Η. και τα πρατήρια καυσίμων! Έναν ιδιοφυή εφευρέτη ηλεκτρονικό μηχανικό, που θα μπορούσε (και θα έπρεπε) να ηγείται κάποιων επιδοτούμενων προγραμμάτων τεχνολογίας και έρευνας του Πολυτεχνείου αλλά, όπως κατά κανόνα συμβαίνει σ' αυτές τις περιπτώσεις, ζει άνεργος και απομονωμένος με την οικογένειά του στο χωριό Χάνι Κοκκίνη, λίγο έξω απ' το Ηράκλειο. Αυτό είναι, άλλωστε, το τίμημα που πληρώνουν σ' αυτή τη χώρα όσοι ξεχωρίζουν και υπερβαίνουν τη μετριότητα...
Ομιλητικός, χειμαρρώδης, αποφασιστικός, ένας Κρητίκαρος με όλη τη σημασία της λέξης, που δεν μασάει τα λόγια του και λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους. Αυτός είναι ο Μιχάλης Καλογεράκης. Μου μίλησε για όλα και για όλους και με ξενάγησε ακόμη και στο υπόγειο πυρηνικό καταφύγιο του σπιτιού του! "Τι φοβάσαι και έχεις προετοιμαστεί τόσο καλά"; τον ρώτησα. "Εδώ και καιρό έχω την πεποίθηση ότι κάτι κακό θα συμβεί, κάτι πολύ κακό. Θέλω λοιπόν να μας βρει προετοιμασμένους...", απάντησε, και με έβαλε σε σκέψεις...
Μου έδειξε στη συνέχεια το δίτροχο "παπάκι" του, που δεν έχει πάει ποτέ στο βενζινάδικο, όπως λέει ο ίδιος με υπερηφάνεια, αλλά και ένα mountain bike που έχει μετατρέψει σε ένα δυνατό ηλεκτρικό μοτο-ποδήλατο, με ανωτάτη ταχύτητα 50 χλμ/ώρα, κίνηση και στους δύο τροχούς και τεράστια αυτονομία, αφού η μπατταρία του φορτίζει με τα πετάλια στις ευθείες και στις κατηφόρες!
Μένω με το στόμα ανοιχτό όταν βάζει μπροστά μια τεράστια γεννήτρια, αντικαθιστώντας το πετρέλαιο με παλιό ελαιόλαδο! "Αυτό είναι το Κρητικό... πετρέλαιο που εμείς καλλλιεργούμε στο έδαφος!", λέει χαμογελώντας αφοπλιστικά, και συνεχίζει: "Δεν χρειάζεται να μπούμε στον κόπο να βγάλουμε το πετρέλαιο από τα βάθη της θάλασσας! Θα σου έλεγα μάλιστα να πας μέχρι το super market να αγοράσεις δέκα λίτρα ηλιέλαιο και να το βάλεις στο ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου σου! ", μου λέει κάποια στιγμή και με ξαφνιάζει! "Θάβουν χιλιάδες τόνους ροδάκινων στις χωματερές οι αγρότες της βόρειας Ελλάδας και μετά ζητούν από την κυβέρνηση ενίσχυση για την αγορά πετρελαίου, ενώ θα μπορούσαν να αποστάξουν τσάμπα το δικό τους καύσιμο με τα ροδάκινα, τα σταφύλια, τα αχλάδια ή τα καρπούζια που πετούν, έχοντας παράλληλα φροντίσει να παράγουν από τον αέρα και τον ήλιο την δική τους ενέργεια εντελώς δωρεάν"!
Κάποια στιγμή η συζήτηση άρχισε να περιστρέφεται γύρω από τα τρέχοντα οικονομικά προβλήματα, τα χαράτσια, τη ΔΕΗ και τον Στουρνάρα. Ο Μιχάλης είναι φανερά θυμωμένος, παρ' όλο που έχει πάντοτε κρεμασμένο στα χείλη του ένα πλατύ χαμόγελο. "Έβγαλε στην αρχή ένα δικαστήριο την απόφαση πως το χαράτσι είναι παράνομο, αλλά πήγε στη συνέχεια ο Στουρνάρας στον Άρειο Πάγο και τους είπε : Ακούστε : εμείς προσδοκούμε έσοδα δύο δις από αυτό το χαράτσι. Αν εσείς το βγάλετε παράνομο, τότε θα πρέπει να πάρουμε από κάπου τα χρήματα αυτά. Τι περίμενες λοιπόν να γίνει; Να πουν οι δικαστές ότι το χαράτσι είναι παράνομο και να χάσουν τους μισθούς τους; Δυστυχώς, όπου κυβερνάει το χρήμα δεν υπάρχει Δικαιοσύνη!
Αλλά και με τα χωράφια των ανθρώπων, εδώ στην Κρήτη, δεν είδες τι έγινε; Ήρθαν τα ΜΑΤ και τους τα πήραν με το ζόρι, για να τα δώσουν στους ξένους, να τα κάνουν φωτοβολταϊκά πάρκα, χωρίς να δώσουν στους ιδιοκτήτες των χωραφιών ούτε ένα ευρώ! Και μας πουλάνε μετά οι ξένοι το ρεύμα που παίρνουν δωρεάν από τον αέρα και τον ήλιο μας! Αν γινόταν αυτό παλιά, θα τους έπαιρναν με τις πέτρες! Τώρα όμως οι άνθρωποι άλλαξαν και στήριξαν τις ελπίδες τους στη Δικαιοσύνη. Πάνε λοιπόν στα δικαστήρια, αλλά με τα λεφτά που διαθέτουν δεν μπορούν να δικαιωθούν. Οι άλλοι έχουν περισσότερα και έτσι κερδίζουν τις δίκες...".
Έφυγα από το σπίτι των Καλογεράκηδων, με τον Μιχάλη να μου δίνει οδηγίες παρασκευής ξινόχονδρου, ρακής χωρίς δηλητήρια, κρασιού χωρίς... ξύδι και σωστής χρήσης της ηλεκτρικής κουβέρτας! Την ίδια στιγμή η κυρία Καλογεράκη παραπονείτο ότι αν είχαν τα χρήματα που έχει ξοδεύσει ο άντρας της για τα πειράματά του, θα είχαν αγοράσει ένα σπίτι! Δέκα οκτώ χρόνια χωρίς ΔΕΗ, όμως, σκέφτηκα, δεν είναι και μικρό πράγμα! Χωρίς να συνυπολογιστεί η ηδονή της δημιουργίας, που διαγράφεται κάθε στιγμή στο πρόσωπο του Μιχάλη, και είναι ανεκτίμητη...
Το βίντεο που ακολουθεί έχει διάρκεια 50 περίπου λεπτών της ώρας. Θα μπορούσε, βεβαίως, να είναι και τρίωρο! Σας συνιστώ πάντως να το δείτε μέχρι τέλους. Στο κάτω κάτω δεν είναι ένα συνηθισμένο βίντεο, αλλά ούτε και από αυτά που βλέπετε κάθε μέρα... (peri-planomenos)

dite to video edo:

https://www.youtube.com/watch?v=hu7eIJG_NSM&feature=player_detailpage

pigi: http://www.prisonplanet.gr

pagides sminon

Παγίδες

 υπάρχουν πολα ειδή παγίδων σε διάφορα μεγέθη και εξυπηρετούν όλα τον ίδιο σκοπό, παγίδα μπορείτε να κάνετε από μια παλιά κυψέλη, ένα ξύλινο κουτί, ένα πιθάρι έως και μια μεγάλη γλάστρα καρφωμένη πανό σε ένα ξύλο ώστε να μιάζι σαν κυψέλη κα να αρέσει στο σμήνος...

η παγίδα που θα δημιουργήσετε θα πρέπει να μυρίζει οπός η παλιές κυψέλες, να μυρίζουν πρόπολη και κερί.

(Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε παλιά πλαίσια συρματωμένα με καινούριο φίλο κηρήθρας, μαζί με ένα πλαίσιο με παλιά μαύρη κερήθρα.)
    η παγίδες είναι χρήσιμες για το μελισσοκομείο μας για να πιάνουμε τα δικά μας σμήνη .... τουλάχιστον όσα μπορούμε να πιάσουμε, παντός καλό είναι να προλαβαίνουμε της σμινουργείες.

http://www.youtube.com/watch?v=Fuhi3n8lmz4&feature=player_embedded

http://www.youtube.com/watch?v=aG_6SSLBVUM&feature=player_detailpage

στα σμήνη δεν αρέσει να είναι κοντά το ένα με το άλλο, και γιαυτο απομακρύνονται καμία φορά ακόμα και χιλιόμετρα από το μελισσοκομείο, ι παγίδες αυτές συνήθως πιάνουν τα δικά μας σμήνη αλλά καμία φορά και ξενα. Τα ξένα σμήνη συμβάλουν στην μύωση της αιμομιξίας μεταξύ τον μελισσιών μας.

Τα σμήνη συνήθως όταν φεβγούν πάνε και πιάνονται πανό σε κάποιο κλαδί δέντρου και παράλληλα ένα μέρος του σμήνους ψάχνει για μόνιμη τοποθεσία, μόλις βρεθεί η τοποθεσία το σμήνος αναχωρεί για την μόνιμη θέση του, που αυτό το μέρος ισος να είναι και μια κουφάλα δέντρου, οπότε καλό είναι να έχουμε το νου μας, να επισκεπτόμαστε κάθε μέρα το μελισσοκομείο μας όσο είναι αυτό δυνατόν και να έχουμε ετοιμοπόλεμες τις παγίδες μας. αν μπει το σμήνος σε κάποιο κορμό πολύ πιθανόν να μην επιβίωση σίγουρα...

για να πιάσεις ένα σμήνος πρέπει να αρέσει η τοποθεσία σε αυτό, και αν του αρέσει μια φορά και πιάσεις ένα, σίγουρα στο ίδιο σημείο θα πιάσεις και αλλά σμήνη... ι κυψέλη πρέπει να είναι προσαρμοσμένη σε κάποιο κλαδί δέντρου σε ψιλό σημείο και καμία 100-200 μετρά μακριά από τις κυψέλες ,η κυψέλη θα πρέπει να κοίτα νοτιανατολικά, καλό είναι με ένα πινελάκι να έχετε πασαλείψει με λιωμένο κερί από μαύρες κηρήθρες ώστε να μυρίζει πρόπολη ι κυψέλη και μπορείτε ακόμα να τρίψετε την κυψέλη με μελισόχορτο και λεμονί, ι μπορείτε να την ψεκάζετε με κάποιο ιδικό σπρέι αφεσμον ( περιττό αν έχετε μελισόχορτο) . όσο πιο παλιά ι κυψέλη (όχι σάπια, μουχλιασμένη ) τόσο πιο καλά . αν ι κηρήθρες δεν είναι καλές μην της βάλετε καν μέσα, πολύ πιθανόν το σμήνος να μην της αγγίξει καν.

αν υπαρχή κάποιο ανθισμένο δέντρο βαλτέ την κυψέλη πανό του, συλλέγοντας ι μέλισσες να βλέπουν και την κυψέλη ώστε να την έχουν στα υπόψη τους αν χιαστούν ένα μέρος...
συνήθως μέσα Απριλίου ξεκινάμε δυναμικά οι σμινουργείες και κρατανε μέχρι τουλάχιστον τέλη Μαΐου.