Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

to proto mou melisaki

ex8es kai prox8es eftiaksa ta koutia gia ta melisia mou (7) kai ex8es apoktisa to proto melisosminos mou ... :) mou to xarise enas melisokomos,8a pigeno mazi tou na ton boi8ao kai 8a ma8eno siga siga kai ego pos na xiristo ta dika mou melisia... einai ena dinato melisi me 4 plaisia pli8ismo kai 4 plaisia klisto gono... ena megalo efxaristo ston axillea apo tin milia pou mou xarise to melisaki...einai poli orea empiria, den xorteno na to episkeptome, tou edosa kai banilia gia arxi an kai exei poles an8ofories i perioxi pou exo to melisokomeio mou... (sta8ero melisokomeio... me tin proti efkeria 8a anebaso kai foto...to melisaki mou einai orfano alla exei 2 basilika kellia, na ta afiso kai ta 2? i na xalaso to ena? ex8es dokimasa kai basiliko polto gia proti fora kai efaga to proto mou tsimpima sto xeri :) pristike ligo to daxtilo :p xeromai pou den eimai alergikos :)

Κυριακή 17 Απριλίου 2011

Κηρήθρες όλα όσα πρέπει να ξέρετε





Έχουμε μιλήσει για πολλά πράγματα εδώ στον MELISSOCOSMO συνάδελφοι.

Γι αυτό που δεν έχουμε μιλήσει είναι οι κηρήθρες.

Είναι όμως πολύ σημαντικό στοιχείο της ζωής των μελισσών, καθώς και της δουλειάς του μελισσοκόμου, και γι αυτό πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να μιλήσουμε.

Η κηρήθρα λοιπόν είναι στην ουσία η φωλιά της μέλισσας, σε αυτή γεννάει και μεγαλώνει τα μικρά της, σε αυτή αποθηκεύει τις τροφές της, σε αυτή δραστηριοποιείται η μέλισσα.

Γίνεται όπως ξέρουμε από κερί, το οποίο βγαίνει σαν μικρά λέπια από τους κηροφόρους αδένες που βρίσκονται στις  κοιλιές των μελισσών.

Για να βγει το κερί οι μέλισσες πιάνονται η μια από τα πόδια τις άλλης δημιουργώντας αλυσίδες και παραμένουν έτσι κρεμασμένες ανάποδα για πολλές ώρες, ώσπου τελικά αρχίζει και βγαίνει το κερί από τις κοιλιές τους.

Οι μέλισσες που θα παράγουν κερί πρέπει να είναι χορτασμένες από μέλι, ενώ έχει υπολογιστεί ότι για να βγάλουν οι μέλισσες 1 κιλό κερί πρέπει να έχουν καταναλώσει προηγουμένως 8 έως 12 κιλά μέλι.

Αυτά τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους λοιπόν, και μας λένε ότι δεν συμφέρει καθόλου τον μελισσοκόμο να βάλει σε διαδικασία παραγωγής κεριού τις μέλισσες γιατί δεν θα του δώσουν καθόλου μέλι στο τέλος.

Έτσι υπήρξε η ανάγκη να επινοηθούν τα λεγόμενα τεχνητά φύλλα κηρήθρας.

Αυτές είναι κηρήθρες ημιτελείς, μιας που δεν υπάρχει μηχάνημα που να φτιάχνει ολοκληρωτικά την κηρήθρα όπως την χρειάζεται η μέλισσα.

Όμως υπάρχει μηχάνημα που τους δίνει το επιθυμητό σχήμα και που οι μέλισσες απλός τις τελειοποιούν μετά.

Μάλιστα υπάρχει και το πλεονέκτημα ότι οι κηρήθρες αυτές είναι σχεδιασμένες ολοκληρωτικά για κελιά εργατριών, προκειμένου αυτό να μας δίνει εργατικό πληθυσμό όσο περισσότερο γίνεται που θα δουλεύει υπέρ μας, κι όχι κηφήνες που δεν εργάζονται.

Έτσι δίνοντας στις μέλισσες έτοιμες τις βάσεις των κηρηθρών, αυτές προσθέτουν λίγο δικό τους κερί ακόμα και φτιάχνουν την κηρήθρα, κι έτσι εξοικονομούμε πολύ χρόνο, και χρήμα, καθώς μικρότερη παραγωγή κεριού από τις μέλισσες όπως είπαμε σημαίνει περισσότερο μέλι στα βαρέλια μας κατά τον τρύγο.

Όσον αφορά το σχήμα των κελιών αυτά είναι εξάγωνα, που σημαίνει ότι από αρχιτεκτονικής και μαθηματικής πλευράς είναι ότι πιο τελειότερο θα μπορούσε να επιλεγεί για να κερδηθεί χώρος και αντοχή στις κηρήθρες.

Από θεωρητικής πλευράς λίγο πολύ αυτά ισχύουν.

Ας δούμε όμως τι ισχύει και στην ουσία, και τι πρέπει να προσέχουμε όταν αγοράζουμε κηρήθρες.

Αλώστε είπαμε, ότι στον MELISSOCOSMO τα λέμε ΟΛΑ…

Κατ αρχήν θα σας πω ότι πρέπει να επιλέγετε ελληνικά κεριά, και ελληνικές κηρήθρες, ακόμα κι αν τα εισαγόμενα είναι πιο φτηνά.

Είναι αδιανόητο εμείς οι μελισσοκόμοι να προτιμούμε εισαγόμενα κεριά και στο τέλος το κερί των μελισσιών μας να μένει απούλητο.

Επιπλέον εμείς είμαστε που φωνάζουμε συνέχεια για τα εισαγόμενα μέλια, άρα λοιπόν δεν μπορεί να ισχύει κάτι διαφορετικό και για τα εισαγόμενα κεριά.

Όταν έρθει η ώρα να αγοράσετε κηρήθρες πρέπει να προσέξετε ορισμένα πράγματα.

Αυτά είναι η ποιότητα και το σχήμα των κηρηθρών.

Βλέπετε ότι υπάρχουν κηρήθρες με διαφορετικό μάκρος.
Εμάς για τους λόγους που θα διαβάσετε πιο κάτω μας συμφέρει να επιλέγουμε κηρήθρες όσο το δυνατόν πιο μακριές…

Οι ποιοτικές κηρήθρες θα χτιστούν πιο εύκολα από τα μελίσσια μας, και θα καταναλωθούν πιο ευχάριστα από εμάς όταν έρθει η ώρα να φάμε λίγο κηρήθρα.

Οι καλές κηρήθρες έχουν καλό χρώμα, και ευχάριστο άρωμα.

Θυμάμαι πέρυσι που αγόρασα κάτι κηρήθρες και βρήκα φυτίλια από κεριά μέσα, τότε νευρίασα πάρα πολύ γιατί σκέφτηκα ότι ο κατασκευαστής αυτός αγόρασε κερί από κεριά εκκλησιών, και μπορεί αυτά να χρησιμοποιηθήκαν ακόμα και σε κηδείες.

Τότε επικοινώνησα μαζί του και άρχισα να του διαμαρτύρομαι, ενώ περίμενα πως και πως να ακούσω καμιά δικαιολογία ότι κάνω λάθος…

Εδώ βλέπουμε ένα πλαίσιο έτοιμο συρματωμένο, και με περασμένο ένα φύλλο κηρήθρας.
Δείτε πόσος χώρος περισσεύει κενός στο πλαίσιο…


Προς μεγάλη μου έκπληξη τον άκουσα να λέει ότι αυτό που λέω αποκλείετε να έγινε γιατί τα φυτίλια των κεριών είναι αδύνατον να πέρασαν από τα φίλτρα που χρησιμοποιεί και περνάει το λιωμένο κερί.

Άρα λοιπόν χρησιμοποίησε κερί εκκλησιών ο εν λόγο κύριος αλλά αμφισβήτησε ότι περνάνε τα φυτίλια στις κηρήθρες.

Έλα όμως που πέρασαν, κι έλα που σήμερα είμαι στις καλές μου και δεν αναφέρω το όνομα του…

Προσέχουμε λοιπόν το χρώμα, να είναι κιτρινωπό χρυσαφένιο, και το ευχάριστο άρωμα των κηρηθρών.

Μετά πρέπει να προσέχουμε το βάθος των κελιών.

Το βάθος των κελιών είναι πολύ σημαντικό πράγμα συνάδελφοι.

Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε ότι οι μέλισσες μασάνε τα τοιχώματα των κελιών των τεχνητών κηρηθρών, και από το ίδιο αυτό κερί φτιάχνουν το μεγαλύτερο μέρος των κελιών της κηρήθρας, πέρα από την βάση της φυσικά.

Έτσι όσο μεγαλύτερο βάθος έχει μια κηρήθρα τόσο μεγαλύτερη ποσότητα κεριού υπάρχει στα τοιχώματα των κελιών, με αποτέλεσμα οι μέλισσες να μην χρειάζεται να παράγουν καθόλου δικό τους κερί αλλά να τελειοποιούν την κηρήθρα με το ήδη υπάρχον κερί του φύλου κηρήθρας που αγοράζουμε.

Έτσι κερδίζουμε πολλά μελάκια που θα έτρωγαν οι μέλισσες για να φτιάξουν κερί.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι μέλισσες μας δεν πιάνουν εύκολα τα πλαστικά πλαίσια παρ όλο που έχουν το σχήμα της κηρήθρας, και δεν τα πιάνουν γιατί οι πλαστικές τους βάσεις δεν μισούνται όπως του κεριού, με αποτέλεσμα να τις απαξιώνουν οι μέλισσες.

Υπάρχουν κι εδώ όμως λύσεις και θα τις δούμε σε άλλη ανάρτηση για τα πλαστικά πλαίσια…

Έχω ξαναπεί, ότι θα σας λέω τα πράγματα με το όνομα τους.


Η κηρήθρα των αδελφών Βαράκλα από την Κρήτη είναι μακράν η κηρήθρα με το μεγαλύτερο βάθος κελιού σε όλη την Ελλάδα.
Η φωτογραφία το δείχνει καθαρά άλλωστε…

Σας λέω λοιπόν ότι οι κηρήθρες με το μεγαλύτερο βάθος κελιού σε όλη την Ελλάδα, αλλά και με πολύ καλή ποιότητα κεριού είναι αυτές του Βαράκλα από την Κρήτη της ΠΡΟΜΕΚ.

Δεν του κάνω διαφήμιση αλλά ο άνθρωπος αυτός πλήρωσε ένα κάρο λεφτά και έφερε μηχανήματα που φτιάχνουν κηρήθρες με πολύ μεγάλο βάθος κελιού, και ξέρω καλά ότι χρησιμοποιεί μόνο ελληνικό κερί από μελισσοκόμους της Κρήτης για να φτιάχνει τις κηρήθρες του.

Το καλό να λέγετε λοιπόν, και οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους.

Ένα άλλο που πρέπει να προσέχουμε είναι το μάκρος των κηρηθρών, πριν μίλησα για σχήμα.

Βλέπετε και στις φωτογραφίες ότι υπάρχουν κηρήθρες λίγο πιο μακριές από τις άλλες.

Αυτές οι μακρύτερες κηρήθρες όταν μπουν στο πλαίσιο εφαρμόζουν σχεδόν σε όλο τον χώρο του πλαισίου και μέχρι κάτω.

Με αυτές τις κηρήθρες κερδίζουμε δυο πράγματα.

Το πρώτο είναι μεγαλύτερο χώρο, περισσότερο μέλι σε κάθε πλαίσιο δηλαδή.

Εδώ βλέπουμε ένα πλαίσιο έτοιμο συρματωμένο, αλλά αυτή τη φορά χρησιμοποιήθηκε το μακρύτερο φύλλο κηρήθρας.
Δείτε τώρα εφαρμόζει σχεδόν σε όλο το χώρο του πλαισίου.


Και το δεύτερο είναι κόπος, κόπος που γλιτώνουμε ψάχνοντας να βρούμε τα κρυμμένα βασιλοκέλια.

Θα έχετε παρατηρήσει πιστεύω ότι οι μέλισσες όταν φτιάχνουν κελιά σμηνουργίας, τα φτιάχνουν στα πλάγια και στο κάτω μέρος των κηρηθρών, πιθανόν αυτό συμβαίνει για να μην τα εντοπίζει εύκολα η βασίλισσα και τα χαλάει.

Ενώ όταν πρόκειται για βασιλοκελιά αντικατάστασης όταν δεν υπάρχει βασίλισσα στην κυψέλη, αυτά είναι περίπου στο κέντρο της κηρήθρας.

Όταν όμως τα βασιλοκελιά γίνονται στις άκρες και κάτω απ τις κηρήθρες είναι δύσκολο να τα εντοπίσουμε και να τα χαλάσουμε με αποτέλεσμα το μελίσσι να σμηνουργεί εύκολα.

Έχουμε ξαναπεί ότι σε καμιά περίπτωση δεν μας συμφέρει να σμηνουργεί ένα μελίσσι, γιατί χάνουμε μέλι.

Για όσους φίλους έχουν 2-3 μελισσάκια για χόμπι και δεν έχουν μετασχηματιστή να περάσουν τα κεριά στα πλαίσια, τους λέω ότι μπορούν να τα περάσουν πλέκοντας τα στα σύρματα όπως τα βλέπετε στη φωτογραφία.
Στο αυλάκι που υπάρχει στο πλαίσιο στάξτε μερικές σταγόνες λιωμένο κερί για να κρατιέται το πλαίσιο. 

Το ίδιο πλαίσιο από την άλλη πλευρά, δείτε το για να καταλάβετε πώς να το κάνετε.
Το πλαίσιο αυτό θα το χτίσουν οι μέλισσες και δεν θα έχει καμιά διαφορά από τα άλλα.


 Έτσι φτιάχνοντας κηρήθρες που τα κεριά εφαρμόζουν σε όλο το πλαίσιο αναγκάζουμε κατά κάποιο τρόπο τις μέλισσες να φτιάχνουν τα όποια βασιλοκελιά τους στη μέση των κηρηθρών, κι έτσι οι βασίλισσες εύκολα τα βρίσκουν και τα χαλούν, μειώνοντας το ενδεχόμενο της σμηνουργίας, αλλά κι εμείς μπορούμε εύκολα να τα βρούμε και να τα χαλάσουμε.

Κλείνοντας το άρθρο αυτό θέλω να σας πω ότι όταν τα μελίσσια δεν βρίσκουν τροφές έξω, όταν δηλαδή δεν δίνει μέλια η φύση, και τους έχουμε άχτιστα πλαίσια μέσα στα πατώματα και στις κυψέλες να τα χτίσουν, αυτές αντί να τα χτίσουν τα κόβουν εκεί που υπάρχουν τα σύρματα περίπου και κάνουν κακοτεχνίες.

Αν δείτε λοιπόν φύλλα κηρήθρας κομμένα και χαλασμένα στις κυψέλες σας να ξέρετε ότι είναι συμπτώματα πείνας του μελισσιού…



Σάββατο 16 Απριλίου 2011

Ου κλέψεις κυψέλες


pigi:  |   MELISSOCOSMOS


Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2010.

Δυστυχώς όμως παρ όλο που πιστεύω ότι ο εν λόγο τρόπος κάλλιστα θα μπορούσε να αποδειχτεί αποτρεπτικός για τους κλέφτες μελισσών, δεν αγκαλιάστηκε όπως θα έπρεπε από τους μελισσοκόμους.
Ίσως τελικά να μας βολεύει η κλεψιά αφού δεν θέλουμε να την αντιμετωπίσουμε.
Ίσως είμαστε κλέφτες και οι ίδιοι.

Άλλωστε οι κυψέλες δεν κλέβονται μόνες τους, τις κλέβουν μελισσοκόμοι…

Διαβάστε το ενδιαφέρον άρθρο…

Όπως ξέρετε ένα μεγάλο πρόβλημα του κλάδου μας είναι το κλέψιμο των κυψελών μας.
Λίγο η πολύ, αν όχι όλοι, τουλάχιστον οι περισσότεροι μελισσοκόμοι έχουμε πέσει θύματα κλοπής.
Οι κλέφτες είτε κλέβουν μερικά μελίσσια, είτε και όλα σε αρκετές περιπτώσεις.
Από την άλλη οι μελισσοκόμοι που δεν φημίζονται και για την οικονομική τους ευρωστία διαμαρτύρονται, ζημιώνονται και μερικές φορές καταστρέφονται οικονομικά.
Φυσικά αν υπάρχει και οικογένεια πίσω που πρέπει να ζήσει από αυτά τα μελίσσια τότε τα πράγματα είναι δραματικά.
Να πω και ορισμένα λόγια για τους κλέφτες.
Υπάρχουν ορισμένες κατηγορίες κλεφτών στην μελισσοκομία.
Και θα εξηγήσω τι εννοώ.
Υπάρχει ένα παλιό έθιμο να το πω, ρητό να το πω όπως θέλετε πείτε το, που λέει το εξής.
Ότι αν σκοπεύεις να φτιάξεις μελίσσια, για να σου προκόψουν πρέπει, ένα να το αγοράσεις, ένα να το πιάσεις, κι ένα να το κλέψεις.
Άρα λοιπόν έχουμε ορισμένους ευκολόπιστους που δεν διστάζουν να κλέψουν ένα μελισσάκι προκειμένου να είναι εντάξει με αυτή την παράδοση.
Αυτοί είναι οι λιγότερο επικίνδυνοι κλέφτες.
Έχουμε ακόμα μια κατηγορία που θέλει άμεσα είτε να φτιάξει μερικά μελίσσια, είτε να αυξήσει αυτά που έχει ήδη και καταφεύγει στον γρήγορο και ανέξοδο τρόπο της κλεψιάς.
Αυτή είναι αρκετοί και προκαλούν σημαντικές απώλειες μελισσιών.
Τέλος έχουμε μια τρίτη κατηγορία κλεφτών  που κλέβουν ολόκληρα μελισσοκομεία, αυτά είτε προσπαθούν να τα πουλήσουν είτε τα κρατούν για προσωπική τους χρήση είτε σε μερικές περιπτώσεις προσπαθούν να τα βγάλουν από τη χώρα μας αν πρόκειται για κλέφτες αλλοδαπής προελεύσεως.
Αυτή η κατηγορία είναι και η πιο επικίνδυνη, αφού μπορεί ένας τέτοιος κλέφτης να σε καταστρέψει οικονομικά.
Ακόμα θυμάμαι έναν γνωστό μου Ευρυτάνα που του έκλεψαν 85 μελισσάκια, κι αυτός ο δύστυχος στην απελπισία του μήπως βγάλει άκρη, πήγε σε μάγισσα για να του πει ποιος του έκλεψε τα μελισσάκια του.
Φυσικά η μάγισσα τον φώτισε με τις βλακείες της καθώς του είπε απλός, ότι τα κλεμμένα του μελισσάκια ο κλέφτης όταν τα πείρε, στη διαδρομή πέρασε πάνω από γεφύρι…
Εύλογα λοιπόν γεννιέται εδώ το ερώτημα.
Υπάρχει λύση;
Μπορούμε να σταματήσουμε την κλεψιά;
Η απάντηση είναι ΝΑΙ.
Κατηγορηματικά ΝΑΙ.

Είναι πολύ απλό συνάδελφοι.
Καταρχήν να πω ότι υιοθετώ και υποστηρίζω πλήρως την ιδέα του φίλου και συναδέλφου ixnilati που έχει κάνει εδώ και σχεδόν 2 χρόνια.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο κλέφτης κλέβει ορισμένες κυψέλες.
Ο κλέφτης ενδιαφέρεται πρώτα απ όλα για τις κυψέλες, που στοιχίζουν κάποια καλά χρήματα, και δευτερευόντως για τον πληθυσμό της κυψέλης.
Όταν λοιπόν κλέψει τις κυψέλες μας, θα τις πάει στην αποθήκη του, θα στοκάρει το πυροσφράγισμα που έχουν οι κυψέλες μας, θα τις περάσει κι ένα καλό βάψιμο, και οι κυψέλες είναι δίκες του, μετά βάζει το δικό του πυροσφράγισμα, και τρέχα πιάστον.
Άρα λοιπόν πρέπει να βρούμε έναν τρόπο που να μην επιτρέπει στον κλέφτη να στοκάρει τις κυψέλες μας, ούτε να του επιτρέπει να επεμβαίνει με κανέναν άλλον τρόπο.

Πως μπορεί να γίνει αυτό;
Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους.
Αν σταματήσουμε να βάφουμε τις κυψέλες μας με τον τρόπο που το κάνουμε μέχρι τώρα, και υιοθετήσουμε, έναν νέο τρόπο βαψίματος.
Μπορούμε να τις βάφουμε με άχρωμο βερνίκι, και για να αποφεύγουμε την παραπλάνηση μπορούμε να βάζουμε και διάφορες χρωστικές μέσα στο βερνίκι και να έχουμε, βαμμένες τις κυψέλες μας σε διάφορα χρώματα, αλλά που φαίνεται ολοκάθαρα το πυροσφράγισμα, όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες.
Με τον τρόπο αυτό, αν ο κλεφτής κλέψει κυψέλες και τις στοκάρει, μετά θα φαίνεται ολοκάθαρα το στοκάρισμα, γιατί μιλάμε για διάφανα χρώματα.
Έτσι θα του είναι άχρηστες και το κλέψιμο θα μειωθεί σημαντικά.
Οι κλεψιές που αφορούν πληθυσμό μελισσών, κι όχι κυψελών είναι πολύ λίγες έως ασήμαντες, και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να σου κλέψουν τον πληθυσμό ολόκληρου του μελισσοκομείου.
Υπάρχει ακόμα ένα ερώτημα, τι θα γίνουν όλες αυτές οι ήδη βαμμένες κυψέλες που υπάρχουν.
Η απάντηση είναι ότι η πρόταση θα πρέπει να εφαρμοστεί από δω και πέρα, οι ήδη βαμμένες κυψέλες, θα παραμείνουν για ορισμένα χρόνια, και σιγά σιγά θα εξαφανιστούν από μόνες τους λόγο φθοράς.
Για να εφαρμοστούν όμως τα παραπάνω, δεν έχω ψευδαισθήσεις, θα υπάρξουν αντιδράσεις και αντιρρήσεις από εμάς τους μελισσοκόμους, άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε οι κλέφτες.
Δεν έρχεται πχ ο επιπλοποιός η ο ζαχαροπλάστης να μας κλέψει κυψέλες, εμείς που γνωρίζουμε από μέλισσες είμαστε αυτοί που μπορούμε να τις κλέψουμε.
Εμείς οι ίδιοι είμαστε που θα αρχίσουμε να φέρνουμε γελοίες αντιρρήσεις και ενστάσεις ώστε να μην εφαρμοστεί η πρόταση αυτή πότε, για να μπορούμε να κλέβουμε ανενόχλητοι ίσως?
Το ξέρω αυτό γιατί έχω ξανακάνει την πρόταση και βρήκα ολοκληρωτική άρνηση.
Όμως δεν υπάρχει άλλη λύση τόσο αποτελεσματική συνάδελφοι, τα μέτρα ασφαλείας που μπορούμε να πάρουμε για τα μελίσσια είναι πάντοτε ελλειπτικά κι έχουν μειονεκτήματα μεγάλα.
Μόνη λύση σίγουρη μόνιμη και χωρίς κόστος είναι αυτή.
Πρέπει λοιπόν η ΟΜΣΕ να την δει, να την τελειοποιήσει όπως αυτή νομίζει, και να κάνει πρόταση στο Υπουργείο ώστε να δοθεί οδηγία από αυτό, που να λέει πως στο εξής όλοι οι μελισσοκόμοι είναι υποχρεωμένοι να βάφουν τις κυψέλες τους με βερνίκια η διάφανα χρώματα.
Ο τρόπος προστασίας της κυψέλης μας με τέτοια χρώματα είναι εξαιρετικός, οι κυψέλες μας είναι θωρακισμένες από την υγρασία.
Αν θέλουμε λοιπόν να δώσουμε ένα τέλος σε αυτό το άθλιο φαινόμενο της κλοπής των μελισσιών, πρέπει να αγκαλιάσουμε όλοι μας την πρόταση αυτή.
Διαφορετικά θα βλέπουμε κάθε χρόνο το μελισσοκομείο μας όλο και με λιγότερα μελίσσια, αλλά και το πορτοφόλι μας να αδειάζει.
Δείτε και την σχετική ανάρτηση του ixnilati, τον ευχαριστω και για τις φωτογραφίες.

Πρόβλημα αντικατάστασης κυψέλων




Σήμερα θα προσπαθήσω να πω την άποψη μου για μια μεγάλη αδικία που για μια ακόμα φορά θύμα της είναι οι μελισσοκόμοι.
Και αυτή η ανάρτηση θα σταλεί στο Blog που καταγράφονται τα προβλήματα των μελισσοκόμων.
Θα μιλήσουμε λοιπόν για το περιβόητο πρόγραμμα αντικατάστασης κυψέλων, και θα δούμε τελικά πόσο βοηθάει τους μελισσοκόμους αυτό το πρόγραμμα, και εάν θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα.
Ας τα πάρουμε απ την αρχή όλα όμως για να δούμε το θέμα.

Όπως ξέρετε εδώ και κάποια χρόνια υπάρχει ένα πρόγραμμα που επιδοτεί τους μελισσοκόμους να αντικαθιστούν ένα μέρος των παλιών τους κυψέλων κάθε χρόνο.
Κάπου το Φθινόπωρο έρχεται συνήθως η εντολή να ξεκινήσουν οι διαδικασίες από τους μελισσοκόμους.
Τότε ο μελισσοκόμος φτιάχνει τα χαρτιά του, και με βάση πόσα μελίσσια έχει δηλωμένα στο μελισσοκομικό του βιβλιάριο είναι ένας εν δυνάμει δικαιούχος για πριμοδότηση αγοράς 6% των κυψελών που έχει στο μελισσοκομείο του.
Δηλαδή αν έχει 100 κυψέλες δηλωμένες στο βιβλιάριο και έχει καταθέσει σωστά και έγκαιρα τα χαρτιά του θα είναι δικαιούχος για 6 κυψέλες.

Μετά την κίνηση του αυτή, που θα γίνει περίπου τον Νοέμβριο, θα ειδοποιηθεί κάπου Ιούνιο η Ιούλιο από το μελισσοκομικό κέντρο της περιοχής του για το εάν είναι δικαιούχος ή όχι.
Αν είναι δικαιούχος όμως τα βάσανα του δεν σταματούν εδώ.
Θα πρέπει να πάει να αγοράσει αυτές τις κυψέλες που κρίθηκε ότι είναι δικαιούχος, και να καταθέσει το τιμολόγιο αγοράς στη συνέχεια στο μελισσοκομικό κέντρο της περιοχής του.
Μετά και από αυτή την διαδικασία θα μπουν τα χρήματα στον λογαριασμό του, περίπου τον Δεκέμβριο.
Κάπου 14 μήνες δηλαδή μετά την αρχή της διαδικασίας.
Δυστυχώς και πάλι όμως δεν σταματάει εδώ η υπόθεση.
Τα χρήματα που θα του κατατεθούν στον λογαριασμό του δεν είναι όσα λέει το τιμολόγιο της αγοράς, αλλά είναι 27 ευρώ για κάθε κυψέλη που κρίθηκε δικαιούχος, άσχετα αν αυτός μπορεί να αγόρασε την κυψέλη του 40 ή 50 ευρώ.

Συνάδελφος μελισσοκόμος από Σύρο με ενημέρωσε προχθές 4-3-11 ότι οι κυψέλες στο νησί έχουν από 50 έως 54 ευρώ.
Αυτός ο μελισσοκόμος λοιπόν θα πάρει ως επιδότηση 27 ευρώ.
Το πρόβλημα ωστόσο που πρέπει να εστιάσουμε και να δούμε εμείς οι μελισσοκόμοι είναι ότι είμαστε οι μόνοι που πρέπει να προκαταβάλουμε τα χρήματα μας σε μια επένδυση, και μετά να πάρουμε μέρος αυτών πίσω αρκετούς μήνες μετά μάλιστα.

Ας δούμε ένα παράδειγμα.

Ένας μεγάλος μελισσοκόμος που έχει δηλωμένα 500 μελίσσια στο βιβλιάριο του θα χρειαστεί από 900 με 1300 τουλάχιστον ευρώ μες στο καλοκαίρι προκειμένου να αγοράσει τις κυψέλες που είναι δικαιούχος, για να πάρει πίσω από την επιδότηση τα 810 ευρώ μετά από αρκετούς μήνες.
Ενώ ένας μέσος μελισσοκόμος με 250 μελίσσια δηλωμένα χρειάζεται να προκαταβάλει από 450 έως 650 ευρώ αντίστοιχα, ποσά όχι και τόσο μικρά για μεροκαματιάρηδες ανθρώπους όπως είναι οι μελισσοκόμοι.

Η εύλογη ερώτηση που προκύπτει είναι η εξής.

Γιατί πρέπει να γίνετε έτσι?
Γιατί δεν πιστώνεται απ ευθείας ο λογαριασμός των μελισσοκόμων με τα χρήματα που τους αναλογούν;
Θα φέρω και ένα παράδειγμα για να καταλάβετε καλύτερα τι λέω.

Κάθε χρόνο, οι αγρότες μας επιδοτούνται, και καλώς επιδοτούνται με χρήματα από το κράτος για το πετρέλαιο που καταναλώνουν προκειμένου να καλλιεργήσουν.
Υπολογίζει λοιπόν το κράτος με βάση τα στρέμματα που καλλιεργούν και τους δίνει μια επιδότηση για το πετρέλαιο.
Αν ίσχυε κι εδώ η λογική που ισχύει για τους μελισσοκόμους, τότε το κράτος θα έπρεπε να ζητάει τιμολόγιο του πετρελαίου που αγόρασαν οι αγρότες μας και να τους επιστρέφει τα λεφτά τους μετά.
Εδώ όμως δεν ισχύει αυτό, και μπαίνουν τα ποσά αυτά στους λογαριασμούς των αγροτών χωρίς περεταίρω διαδικασίες.

Γιατί ο μελισσοκόμος να έχει αυτό τον βραχνά, και σε πολλές περιπτώσεις να αδυνατεί να έχει τα χρήματα που απαιτούνται μέσα στο κατακαλόκαιρο για την αγορά των κυψελών, και να τον οδηγεί σε αποκλεισμό?
Γιατί δεν μπαίνουν απ ευθείας τα χρήματα αυτά στον λογαριασμό του, όπως γίνεται και στην επιδότηση των αγροτών;

Είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να το δουν και να το λύσουν οι αρμόδιοι.
Τα όποια προγράμματα πρέπει να φτάνουν εύκολα στον λαό, αφού σκοπό έχουν να τους ενισχύσουν στις δραστηριότητες του, κι όχι να τον δυσκολεύουν προκειμένου να μην μπορεί να τα πάρει.

Πως και ποιοί μελισσοκόμοι θα πάρουν επιχορήγηση.



Εκτύπωση
Παρασκευή, 15 Απρίλιος 2011 18:27
kipseli4Πως θα επιχορηγηθούν οι μελισσοκόμοι, κάτοχοι μελισσοκομικού βιβλιαρίου, για την αγορά κυψελών αντικατάστασης και οι μελισσοκόμοι, κατά κύριο επάγγελμα γεωργοί, κάτοχοι μελισσοκομικού βιβλιαρίου με τουλάχιστον 150 παραγωγικά μελίσσια, για την...... κάλυψη ποσοστού των εξόδων μετακίνησης των μελισσιών τους καθορίζει η Υπουργική απόφαση που υπέγραψε η κ. Αποστολάκη . Διαβάστε την απόφαση:http://www.et.gr/

pigi:
http://www.agroschannel.com

Μελισσοκόμοι ευλογημένοι ή καταραμένοι?

mia anartisi pou dimosiefse enas sinadelfos, kai tin para8eto giati simfono apolita me ta legomena tou...





Κάποτε με ρώτησε ένας Παπάς…

-          Τι δουλειά κάνεις Βασίλη;
-          Είμαι μελισσοκόμος παππούλη του απάντησα…

Ευλογημένο επάγγελμα μου είπε.

Τώρα που το σκέφτομαι όμως συνειδητοποιώ ότι δεν είναι καθόλου ευλογημένο.
Αντιθέτως αρχίζω να διερωτώμαι μήπως είναι καταραμένο επάγγελμα.

Όλα αυτά τα λέω γιατί είναι πολλά αυτά που με κάνουν να αγανακτώ σε αυτόν τον χώρο.
O MELISSOCOSMOS είναι ένα μεγάλο Blog χάριν στην αγάπη σας.

Καθημερινά έρχονται δεκάδες Mail από μελισσοκόμους, με πληροφορίες, ερωτήσεις, προβληματισμούς, καταγγελίες κτλ.

Προσπαθώ να απαντώ σε όλα.

Όμως έχω πλέον αγανακτήσει κυριολεκτικά με όσα διαβάζω.

Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν είμαστε ένας χώρος που όπως θα έπρεπε, να είμαστε μονιασμένοι οι μελισσοκόμοι μεταξύ μας, να αλληλοβοηθούμαστε, να βοηθάμε τους νέους, γιατί αυτοί είναι η συνέχεια του αντικειμένου που τόσο αγαπούμε.

Αντί να είμαστε όλα τα παραπάνω λοιπόν είμαστε τα εντελώς διαφορετικά.
Προσπαθούμε να βγάλουμε το μάτι του συναδέλφου μας.

Να του κάνουμε κακό.

Μας διακατέχει μια μυστικοπάθεια σε ότι αφορά την τέχνη της μελισσοκομίας.

Είμαστε αναρχικοί, απατεώνες, και παράνομοι.

Αυτό το λέω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου συνάδελφοι.

Αναρωτιέμαι τι κάνουμε, και που πάμε έτσι σαν σκορποχώρι.

Μου έρχονται λοιπόν συνέχεια μηνύματα του τύπου…

Βασίλη είχα δυο μελισσάκια και μου τα έκλεψαν…

Βασίλη ο γείτονας μου έχει 200 μελίσσια αδήλωτα και έως τώρα τα τάισε 6 τόνους ζάχαρη, με σκοπό να βγάλει όπως λέει 2 τόνους φτηνό θυμαρίσιο μέλι που θα το πουλάει σε μικρότερη τιμή από ότι οι άλλοι για να τους πάρει τους πελάτες…

Βασίλη, ένας γνωστός μου νοθεύει τον βασιλικό πολτό με χοιρινό λίπος, και βγάζει ένα κάρο λεφτά πουλώντας τον σε πελάτες ως γνήσιο βασιλικό πολτό…

Βασίλη στην περιοχή μου έχει γεμίσει ο τόπος σημάδια, τα βάζουν όχι γιατί θα φέρουν μελίσσια, αλλά για να μην φέρει κάνεις άλλος…

Βασίλη είμαι άνεργος και παίρνω επίδομα ανεργίας, θέλω να γίνω μελισσοκόμος αλλά πληροφορούμε ότι δεν υπάρχει χώρος καθώς μελισσοκόμοι έχουν γίνει όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι που βγήκαν νέοι στην σύνταξη, τι να κάνω έχω ανάγκη για δουλειά.

Βασίλη συγχαρητήρια για το Blog σου, μας βοηθάει πολύ τους νέους, γιατί όποιον παλιό κι αν ρωτήσουμε μας λέει μισόλογα λες και θα του κλέψουμε την μπουκιά απ το στόμα…

Τέτοια μηνύματα λαμβάνω καθημερινά συνάδελφοι και έχω αηδιάσει.

Τι να πω και τι να συμβουλέψω τον κόσμο;

Αίσχος… Μόνο αυτό έχω να πω.

Από πού να πρωταρχίσω, από τη νοθεία των μελιών;

Από τη νοθεία του βασιλικού πολτού;

Δεν ντρεπόμαστε να βάζουμε σε κίνδυνο την υγεία των πελατών μας;

Μάλλον όχι…

Αν αναδείξουμε το θέμα αυτό, θα γίνει κακό σε ολόκληρο τον χώρο.
Πως μπορούμε λοιπόν να τιμωρήσουμε τους παράνομους λωποδύτες, χωρίς να δημιουργήσουμε θόρυβο που θα φοβίσει τους καταναλωτές και θα τους απομακρύνει γενικά από τα προϊόντα της μέλισσας;

Δεν ξέρω, αλλά δεν βλέπω κανέναν να κάνει τίποτα και το πρόβλημα είναι μεγάλο…

Οι περιοχές στα δάση και όπου υπάρχει ανθοφορία, έχουν γεμίσει σημάδια, που όπως σωστά γράφει ο αναγνώστης τα βάζουν για να μην πάνε άλλοι συνάδελφοι μελίσσια, κι όχι γιατί θα βάλουν οι ίδιοι.

Μετά οι μελισσοκόμοι αναγκάζονται να τα βάζουν κοντά σε δρόμους, μην έχοντας άλλη επιλογή, και τρώνε και μηνύσεις.

Αίσχος και πάλι, που σκοπός μας είναι όχι το δικό μας συμφέρον, αλλά να κάνουμε κακό στους συναδέλφους μας και να μην βρίσκουν χώρο να βάλουν τα μελίσσια τους.

700 χιλιάδες ανέργους έχει η Ελλάδα μας κύριοι.

Πολλοί από αυτούς θα μπορούσαν να γίνουν μελισσοκόμοι.

Σωστά λέει ο αναγνώστης ότι έχουμε γεμίσει με μελισσοκόμους δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους.

Ένα τεράστιο σκάνδαλο υπάρχει εδώ…

Δημόσιοι υπάλληλοι που δεν έχουν πρόβλημα εργασίας έφτιαξαν μελίσσια, κι επειδή δεν έχουν χρόνο να τα φροντίσουν στέλνουν τους αλβανούς.

Με τον τρόπο αυτόν χάνονται θέσεις εργασίας καθώς δεν υπάρχει χώρος για τους ανέργους, ενώ φεύγουν και τα λεφτά μας προς την Αλβανία.

Συνταξιούχοι του δημοσίου ετών 38 και 40 που ένιωθαν πολύ κουρασμένοι για να παραμείνουν στην δουλειά τους φρόντισαν να βγουν στη σύνταξη, καταστρέφοντας το κράτος και την οικονομία του και να τους πληρώνουμε εμείς οι άλλοι τώρα.

Όμως νιώθουν φαίνεται ιδιαίτερα δυνατοί, καθώς έφτιαξαν από ένα σωρό μελίσσια ο κάθε ένας τους, και άντε να τους κοντράρει ο φτωχός μελισσοκόμος αυτούς που έχουν και μια πόστα σύνταξη πίσω τους…

Φυσικά και πάλι δημιουργούνται συνθήκες ασφυξίας στο χώρο με αποτέλεσμα να μην μπορούν να έρθουν άνεργοι να ασχοληθούν με την μελισσοκομία.

Για το θέμα αυτό θα μας ήταν εξαιρετικά εύκολο να το λύσουμε, με μια επιστολή μας στα ΜΜΕ, μια ακόμα στα υπεύθυνα υπουργεία, κι από μια άλλη στα κόμματα τις αντιπολίτευσης.

Θα λυνόταν εύκολα και θα πήγαινε κάθε κατεργάρης στον πάγκο του…

Όμως μιλάμε για χιλιάδες ΚΟΠΡΙΤΕΣ, κι ένα Blog δεν είναι διατεθειμένο να συγκρουστεί στα καλά καθούμενα με τόσους πολλούς.

Οι μελισσοπατέρες μας δεν το αγγίζουν το θέμα καθώς κι αυτοί συνταξιούχοι είναι…
Και φυσικά ένας συνδικαλιστής συνταξιούχος, ή ένας δημόσιος υπάλληλος αδυνατεί να αντιληφτεί και τα πραγματικά προβλήματα ενός κλάδου που ουδεμία σχέση έχει με αυτόν…

Υπάρχει και το φαινόμενο της μυστικοπάθειας, τι φοβόμαστε μωρέ αν πούμε σε έναν νέο μελισσοκόμο πέντε συμβουλές;

Μη φτωχύνουμε; Η μήπως φάει κι ένας άλλος ψωμί;

Αίσχος και πάλι Αίσχος…

Όσο για την κλεψιά έχω ξαναμιλήσει.

Δεν θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα γιατί είμαστε οι ίδιοι κλέφτες.

Εμείς οι μελισσοκόμοι κλέβουμε τα μελίσσια, δεν είναι σε θέση να τα κλέψει κανείς άλλος…

Δεν διστάζουμε να κλέψουμε τα μελίσσια ακόμα κι αυτού που έχει 2-3 για το σπίτι του ή για το χόμπι του, όχι γιατί 2-3 μελίσσια θα μας βοηθήσουν στην παραγωγή μελιού, καθώς στα μελισσοκομεία μας έχουμε εκατοντάδες, αλλά γιατί θέλουμε να κάνουμε κακό σε αυτόν που τόλμησε να κάνει κάτι που κάνουμε κι εμείς, και είναι εν δυνάμει μελλοντικός αντίπαλος του επαγγέλματος μας…

Όλα αυτά είναι αλήθειες συνάδελφοι.

Σε κανέναν άλλο χώρο δεν συμβαίνουν, καθώς είναι μονιασμένοι μεταξύ τους και παλεύουν για το κοινό τους συμφέρον.

Γι αυτό λέω πως είμαστε ένας καταραμένος κλάδος.

Και δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ότι μπορεί να αλλάξει άμεσα κάτι προς το καλύτερο.
Η μόνη μου ελπίδα είναι η νέα γενιά μελισσοκόμων.

Μόνο αυτή, αν γαλουχηθεί σωστά μπορεί να αλλάξει τα πράγματα όταν έρθει στην ακμή της.
Γι αυτό ετούτο το Blog θα μιλάει πάντα την γλώσσα της αλήθειας, θα λέει τα πράγματα με το όνομα τους, θα είναι φωνή βοώντος εν τη ερήμω…

Θα σας γράφουμε όλα όσα δεν σας λένε οι παλιοί με τα μισόλογα τους.

Θα αναδεικνύουμε τα πραγματικά προβλήματα όσο κι αν λυσάνε κάποιοι…

Θέλουμε μια καλύτερη μελισσοκομία απαλλαγμένη από λοποδύτες, κοπρίτες, βολεμένους, συνταξιούχους, απατεώνες, δημοσίους υπαλλήλους, και κλέφτες που θα την εκμεταλλεύονται αποκλειστικά μελισσοκόμοι.

Μαζί, εσείς οι αναγνώστες μας, που συμφωνείτε με αυτά που λέμε, κι εμείς ως Blog θα συνεχίσουμε να παλεύουμε γι αυτό που αγαπάμε…

Για την μέλισσα…