Αρρενοτόκο μελίσσι

Όλοι είχαμε αρρενοτόκα μελίσσια κάποια στιγμή, και θα έχουμε και στο μέλλον αφού είναι καλά φυτεμένος από τον δημιουργό στον μηχανισμό της μέλισσας που λέγεται ένστικτο διάσωσης η σωτηρίας του σμήνους.

Αν για κάποιο λόγο η βασίλισσα εκλείψει από το μελίσσι τότε οι εργάτριες παίρνουν ένα σκουληκάκι μερικών ημερών από τα τελευταία που είχε γεννήσει η βασίλισσα, το ταΐζουν με μπόλικο βασιλικό πολτό και έτσι φτιάχνουν μια νέα βασίλισσα.



Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που δεν υπάρχει καθόλου φρέσκο σκουληκάκι στην κυψέλη, τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι κατά την διάρκεια του χειμώνα όταν δεν υπάρχει καθόλου γόνος η αν η βασίλισσα χαθεί στην παρθενική της πτήση πριν προλάβει να γεννήσει.

Τότε ο μελισσοκόμος πρέπει να επέμβει άμεσα δίνοντας ένα πλαίσιο φρέσκο γόνο από άλλο μελίσσι για να φτιάξει νέα βασίλισσα από εκεί το μελίσσι.


Πολλές φόρες όμως αργούμε να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει βασίλισσα και τότε την δουλειά αυτή την αναλαμβάνουν οι ωοτόκες εργάτριες.

Ας δούμε αναλυτικά πως γίνετε αυτό όμως.



Από την στιγμή που χαθεί η βασίλισσα όπως είπαμε πριν το μελίσσι θα παραμείνει αβασίλευτο για περίπου 30 ημέρες.

Όταν ανοίξουμε το καπάκι από ένα αβασίλευτο μελίσσι μπορούμε αμέσως να καταλάβουμε ότι δεν έχει μάνα αφού αυτό βουίζει πολύ δυνατά χωρίς να σταματάει καθόλου μέχρι να ξανακλείσουμε την κυψέλη, το βουητό είναι έντονο και συνεχόμενο και οι μέλισσες σηκώνουν την κοιλιά τους προς τα επάνω.

Αυτό είναι το λεγόμενο παράπονο του μελισσιού.


Όμως 30 ημέρες χωρίς νέο γόνο είναι πολλές ενώ ο πληθυσμός μειώνεται συνεχώς, το μέλλον του μελισσιού κρίνεται αβέβαιο και τότε ο ύστατος μηχανισμός σωτηρίας της μέλισσας ενεργοποιείται.

Κάποιοι τολμηροί κάνουν λόγο μέχρι και για εργάτριες καμικάζι που μπαίνουν σε ξένη κυψέλη κλέβουν μερικά αβγά τα φέρνουν στην κυψέλη και από εκεί φτιάχνουν νέα βασίλισσα.

Αυτό όμως δεν έχει εξακριβωθεί και απλός υπάρχει σαν αναφορά, μερικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι έχουν δει εργάτριες να ζευγαρώνουν με κηφήνες και από εκεί να εξασφαλίζονται μερικά γονιμοποιημένα αβγά και στη συνέχεια να βγαίνει από αυτά βασίλισσα.

Ούτε κι αυτό όμως μπορεί να θεωρηθεί ως δεδομένο αφού κι αυτό δεν έχει εξακριβωθεί.

Γι αυτό όμως που είμαστε σίγουροι είναι πως. . .

Ως γνωστών οι εργάτριες μέλισσες είναι μεν θηλυκά αλλά ημιτελείς θηλυκά, για την ακρίβεια έχουν ωοθήκες αλλά αυτές είναι ατροφικές.

Όμως όταν λείψει η μυρωδιά της βασίλισσας από την κυψέλη (η φερομόνη της δηλαδή) τότε αυτές οι ατροφικές ωοθήκες κατά έναν παράξενο τρόπο αρχίζουν να αναπτύσσονται, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που μερικές μέλισσες τρεφόμενες με γύρη κυρίως μπορούν και γεννάνε αβγά.

Παρ όλα αυτά όμως τα αβγά τους είναι αγονιμοποίητα αφού οι εργάτριες δεν ζευγαρώνουν με κηφήνα, έτσι αυτό έχει σαν συνέπεια από αυτά τα αβγά να γεννιούνται μόνο κηφήνες.

Παρά λοιπόν την ύστατη προσπάθεια το μελίσσι είναι καταδικασμένο να χαθεί αφού ως γνωστόν οι κηφήνες δεν είναι ικανοί να εκτελέσουν τις εργασίες που έχει ανάγκη μια κυψέλη.

Δεν πρέπει ωστόσο να κατακρίνουμε την προσπάθεια του μελισσιού γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που ένα αρρενοτόκο μελίσσι άγνωστο πως, καταφέρνει και βγάζει βασίλισσα.


Σπάνιο αυτό αλλά συμβαίνει όπως τονίζει κι ο Prost στο βιβλίο του στην σελίδα 73.


Εάν λοιπόν ο μελισσοκόμος ανοίξει το μελίσσι του και το βρει Αρρενοτόκο τι γίνεται;

Εδώ συνάδελφοι τα πράγματα είναι δύσκολα, γιατί οι ψευδομάνες στο μεταξύ την έχουν δει βασίλισσες και δεν τους αρέσει να ξαναγίνουν δούλες, έτσι φροντίζουν να σκοτώνουν τις βασίλισσες που εισάγουμε σε κλουβάκια η να πετάνε έξω από τα βασιλικά κελιά τα σκουληκάκια που προορίζονται για βασίλισσες.


Οι μελισσοκόμοι δεν το έβαλαν ποτέ κάτω όμως και μετά από πολλές προσπάθειες έχουμε 2 τρόπους που έχουν αρκετές πιθανότητες να ξανακάνουν το αβασίλευτο μελισσάκι μας βασιλεμένο.



Ας τους δούμε με προσοχή λοιπόν.



1ος τρόπος

Παίρνουμε από το αρρενοτόκο μελίσσι όλα τα πλαίσια με τον κηφηνόγονο και η τον πετάμε η τον δίνουμε σε κάποιο άλλο μας μελίσσι και στην θέση του βάζουμε δυο πλαίσια με φρέσκο γόνο από άλλο μελίσσι και κλείνουμε το μελίσσι για 7-8 ημέρες.

Όταν περάσουν οι ημέρες αυτές ανοίγουμε το μελίσσι και λογικά θα βρούμε βασιλικά κελιά σφραγισμένα.



Προσοχή

Αν βιαστούμε κι ανοίξουμε το μελίσσι πριν σφραγιστούν τα βασιλοκελιά θα δούμε τις ψευδομάνες νευριασμένες από το φως της ημέρας όπως θα είναι να πιάνουν τα σκουληκάκια από τα βασιλοκελιά και να τα πετάνε κάτω.

2ος τρόπος

Παίρνουμε από το αρρενοτόκο μελίσσι όλα τα πλαίσια, και αυτά με τον γόνο και αυτά με το μέλι, και στην θέση τους βάζουμε άχτιστες κηρήθρες και δεν τροφοδοτούμε ούτε με σιρόπι ούτε με ζυμάρι, αυτό το αποφεύγουμε για να αργήσει όσο το δυνατόν περισσότερο να χτίσει κηρήθρες το μελίσσι για να μην έχουν που να γεννήσουν οι ψευδομάνες.

Όταν λοιπόν βάλουμε τις άχτιστες κηρήθρες στην κυψέλη εισάγουμε βασίλισσα με κλουβάκι στο μελίσσι τοποθετώντας το πάνω στα πλαίσια και προσέχοντας να έχει μπόλικο ζυμάρι στο πορτάκι του κλουβιού ώστε να μείνει τουλάχιστον 24 ώρες μέσα σε αυτό η βασίλισσα.

Ανοίγουμε την κυψέλη μετά από 5 ημέρες και βλέπουμε την βασίλισσα μας να γεννάει ανενόχλητη ενώ οι ψευδομάνες γίνονται οι καλύτερες παραμάνες.

Προσοχή

Δεν ανοίγουμε το μελίσσι πριν περάσουν 5 ημέρες.



Αν και οι τρόποι αυτοί έχουν πολύ υψηλές πιθανότητες επιτυχίας υπάρχει πάντα και το ενδεχόμενο της αποτυχίας.

Αν λοιπόν αποτύχουμε πάλι μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τον πληθυσμό αυτό, αν πάρουμε το μελίσσι αυτό και πάμε 50 μέτρα μακριά από το μελισσοκομείο μας και το τινάξουμε.

Τότε οι μέλισσες θα πάνε από συνήθεια να μπουν στην θέση που ήταν η κυψέλη τους κι επειδή δεν θα την βρουν εκεί θα μπουν στις διπλανές κυψέλες , έτσι οι διπλανές κυψέλες θα ενισχυθούν πολύ.

Προσοχή

Μην δοκιμάσετε ποτέ να ενώσετε ένα αρρενοτόκο μελίσσι με ένα κανονικό γιατί τις ποιο πολλές φορές οι ψευδομάνες σκοτώνουν την βασίλισσα του μελισσιού που ενώνουμε.



Όταν τινάζουμε το μελίσσι θα μπουν και οι ψευδομάνες στις διπλανές κυψέλες αλλά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αφού εκεί νιώθουν ότι είναι σε ξένο περιβάλλον και ξεχνάνε γρήγορα τα περί βασιλείας τους. . .



Καλή επιτυχία συνάδελφοι…

pigi: melissocosmos

Vicia Cracca (Αγριόβικος - Καβαλαριά)

Δίνει νέκταρ σε μεγάλες ποσότητες και ανθίζει στα τέλη Μαΐου - αρχές Ιουνίου αναλόγως με τον καιρό. Αν ποτιστεί από αρκετές βροχές μπορεί να δίνει συνεχώς επί ένα μήνα. Αναπτύσσει πολύ τα μελίσσια. Φυτρώνει σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές.

            pigi:   http://melissokomikafyta.blogspot.com

Μελισσοκομικοί χειρισμοί Ιουνίου

pigi:

 3:21 μ.μ. |  Αναρτήθηκε από MELISSOCOSMOS

Ιούνιος ο μήνας του τρύγου η των τρύγων αν θέλετε του ελάτου και του θυμαριού.
Τον μήνα αυτό κατ εξοχήν ο μελισσοκόμος περιμένει να δει τους κόπους πολλών μηνών να παίρνουν σάρκα και οστά.
Ετοιμάζουμε τα μαχαίρια, τους πάγκους, το μελιτοεξαγωγέα μας και τέλος τα βαρέλια μας για να τα γεμίσουν τα κορίτσια μας με το εκλεκτότερο προϊόν της ελληνικής φύσης, το ΜΕΛΙ μας.
Το δικό μας μέλι, αυτό που βγάζουν οι δικές μας οι μέλισσες που έχουμε κοπιάσει εμείς οι ίδιοι, να ξέρετε και να είστε σίγουροι ότι είναι το καλύτερο και το νοστιμότερο από όλα τα άλλα μέλια όλων των μελισσοκόμων και όλου του κόσμου.
Ήδη λοιπόν από το τέλος Μαΐου ορισμένοι συνάδελφοι άρχισαν να τρυγάνε και σιγά σιγά τον Ιούνιο θα πάρουμε όλοι σειρά.

Η αίσθηση της ικανοποίησης όταν μετά από τόσους κόπους βλέπεις επιτέλους γεμάτα τα βαρέλια σου με μέλι είναι απερίγραπτη, οι παλιοί φαντάζομαι θα ξέρουν τι λέω ενώ οι νέοι κάλο είναι να μπαίνουν κι αυτοί σε αυτό το κλίμα της υπέροχης αυτής ικανοποίησης.
Τον Ιούνιο καλό είναι όσοι συνάδελφοι μπορούν, θα πρέπει να βρίσκονται ήδη με τα μελισσάκια τους στον Έλατο.
Ο Έλατος κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι η πλουσιότερη όλων των πηγών μελιτώματος, αν δώσει ο Έλατος δεν αστειεύεται και κάθε εβδομάδα ο κοριός θέλει τρύγο.

Ακόμα θυμάμαι μια γιαγιά μελισσοκόμο που μου είπε πέρυσι πως το 1982 από 170 μελίσσια στον Έλατο πήρανε 15 τόνους μέλι, τρυγάγαμε ως τον Αύγουστο μου είπε.
Φυσικά αυτό δεν γίνετε κάθε μέρα άλλα δεν είναι λίγοι οι μελισσοκόμοι που παίρνουν και 30 και 40 και 50 κιλά μέλι ανά μελίσσι στον Έλατο.
Ο Ιούνιος όμως είναι ο μήνας με την μεγαλύτερη ανθοφορία από όλους.
Μετά τον Έλατο έρχεται το πολυτιμότερο όλων των μελισσοκομικών φυτών, το ΘΥΜΑΡΙ.
Αν ποτιστεί καλά το θυμάρι πριν την ανθοφορία του κι αν δεν έχει δυνατούς αέρηδες κατά την διάρκεια της ανθοφορίας τους, τότε δίνει κι αυτό καλές ποσότητες μελιού που δεν συγκρίνονται με κανένα άλλο μέλι αφού το άρωμα του και η γεύση του είναι μοναδική.
Στην συνέχεια έρχεται το μελίτωμα της βελανιδιάς (Δρυς) που κι αυτό δίνει καλές ποσότητες μελιού άλλα όχι τέτοιας ποιότητας όπως τα προηγούμενα.
Τέλος Ιουνίου έχουμε την λυγαριά (καναπίτσα) τις αγκινάρες τον ευκάλυπτο και άλλα άνθη που δίνουν κι αυτά μπόλικο μελάκι.
Ακόμα δεν πρέπει να ξεχνάμε τα καλαμπόκια που με την πλούσια γύρη τους δυναμώνουν πολύ τα μελίσσια μας μετά από όλες αυτές τις ανθοφορίες.
Υπάρχουν όμως και μια σειρά χειρισμών που πρέπει να κάνουμε εκτός από τα παραπάνω.
Μέχρι τέλους Ιουνίου είναι ιδανικές οι συνθήκες για να κόψουμε παραφυάδες αφού υπάρχει μπόλικος χρόνος μέχρι το φθινόπωρο για να γίνουν δεκάρες οι παραφυάδες που θα κόψουμε.
Το ίδιο ισχύει και για τις βασίλισσες που έχουν γεράσει και θέλουμε να αντικαταστήσουμε, το κάνουμε κι αυτό με την άνεση μας και χωρίς τον φόβο των σμηνουργιών.
Ακόμα προσέχουμε τις παραφυάδες και τα αδύναμα μελισσάκια που δεν έχουν τον ανάλογο πληθυσμό που χρειάζεται για να συλλέξουν μέλι, αυτά τα τροφοδοτούμε με σιροπάκι για να τα βοηθήσουμε ενώ από τέλος Ιουνίου και μετά δεν ξαναδίνουμε σιρόπι λόγο των λεηλασιών, άλλα δίνουμε βανίλια, ζυμαράκι δηλαδή.
Τέλος φροντίζουμε να βάλουμε πορτάκια στα μελίσσια για να μην μπορεί να μπει η αχερόντεια και τα σερσένια που από αυτό τον μήνα κάνουν έντονη την παρουσία τους στο μελισσοκομείο μας.
Επίσης παγίδες για να ξεκάνουμε όσα περισσότερα σερσένια μπορούμε είναι απαραίτητο να βάλουμε ενώ δεν ξεχνάμε από τέλους του μήνα να βάλουμε και κάτι για ίσκιο πάνω στο καπάκι για να μην ψήνεται η λαμαρίνα, εγώ βάζω φελιζόλ.

Καλή επιτυχία συνάδελφοι.

o agios efialtis

http://www.youtube.com/watch?v=2UPRqqTtFSE&feature=player_embedded#at=553

ΜΕΛΙΣΣΟΧΟΡΤΟ

Πολυετής πόα 40-100εκ. Έχει ωοειδή, ελαφρά οδοντωτά φύλλα με αραιό τρίχωμα. Το καλοκαίρι βγάζει 6-12 μικρά υποκίτρινα ή άσπρα, ανθάκια, τοξοειδή και μελιτογόνα, των 10-14 χιλ. στους σπονδύλους. Περιέχει υψηλό ποσοστό κιτράλης, στην οποία οφείλει το έντονο άρωμά του, που θυμίζει λεμόνι και σε μικρότερο βαθμό τη μέντα. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Είναι απίστευτα αποτελεσματικό κατά του στρες, ανεβάζει τη διάθεση κι είναι ήπιο αντικαταθλιπτικό. Καταπολεμά επίσης τη νευρική δυσπεψία, το άγχος και τα προβλήματα ύπνου. Οι έρευνες δείχνουν επίσης ότι το μελισσόχορτο κάνει καλό στην ενίσχυση της μνήμης.
Χρήση: Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έγχυμα, ως αφέψημα, το αιθέριο έλαιό του και για εξωτερική χρήση χρησιμοποιείται στο μπάνιο, ο φρέσκος χυμός του ως καταπλάσματα και κομπρέσες.

Εκτός από όλα τα παραπάνω είναι και κατάλληλο για την σύλληψη αφεσμών στο μελισσοκομείο μας . Εάν βάλετε λίγο σε μια κυψέλη τοτε σίγουρα θα βρείτε μέσα έναν νέο κάτοικο.

You might also like:

Κλοπή μελισσιών στο Τουριστικό Καλαμάτας

pigi:   MELISSOCOSMOS

Η κλοπή των μελισσιών μας συνάδελφοι είναι σίγουρα η μεγαλύτερη μάστιγα στον κλάδο μας.

Το να χάνεις εν μια νυκτί ολόκληρο ή μέρος του μελισσοκομείου σου είναι πραγματικά εφιάλτης.

Παρ ότι τελευταία οι μελισσοκόμοι παίρνουν μέτρα κατά των κλοπών με κάμερες κτλ εν τούτης δεν φαίνεται ακόμα να πτοούνται οι κλέφτες.

Μια ακόμα κλοπή είχαμε 23 ή 24 Μαΐου τη νύχτα κοντά στον Ταΰγετο στην περιοχή Τουριστικό.

Κλάπηκαν 46 διώροφα μελίσσια του συναδέλφου Γιώργου Σεντεμέντε.

Ήταν όλα μελίσσια με κινητό πάτο, και είχαν κωδικό ΕL17/53.

Παρακαλείται όποιος μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό των μελισσιών να επικοινωνήσει με τον κάτοχο τους στο τηλ 6972995504 ή με το Αστυνομικό Τμήμα Καλαμάτας.

Συνάδελφοι έχει ήδη υποβληθεί μήνυση κατ αγνώστου, και θα ήταν χρήσιμο πολύ αν κάποιος μπορεί να βοηθήσει να βρεθούν τα μελίσσια του Ανθρώπου.

Να πω κλείνοντας ότι στην περιοχή σημειώνονται πολλές και τακτικές κλεψιές μελισσιών, και καλό θα ήταν η αστυνομία τα βράδια να αρχίσει να κάνει μπλόκα προκειμένου να πιάσει κανά κλέφτη…

Σχετικά με το Gaucho (Νεονικοτινοειδή)

Τα νεονικοτινοειδή είναι μια ομάδα φυτοφαρμάκων με τα οποία εμποτίζονται οι σπόροι με στόχο την προφύλαξή τους από τα διάφορα έντομα και μύκητες μέχρι το φύτρωμά τους. Το φυτό που προέρχεται από εμβαπτισμένο σπόρο είναι ολόκληρο τοξικό για τα έντομα, ενώ τελικά τα νεονικοτινοειδή θα καταλήξουν στο πιάτο μας.

Τα φυτοφάρμακα αυτά έχουν ανιχνευθεί στο χώμα, στα διάφορα μέρη των φυτών καθώς και στη γύρη τους. Η ποσότητα τους στη γύρη των φυτών είναι τέτοια που μπορεί να επηρεάσει τις μέλισσες και να τους δημιουργήσει προβλήματα προσανατολισμού. Μια ιταλική έρευνα απέδειξε ότι το φυτοφάρμακο αυτό σε ποσότητα 500-1000 μέρη στο εκατομμύριο αποπροσανατολίζει τις μέλισσες και δεν βρίσκουν το δρόμο επιστροφής στις κυψέλες τους και πεθαίνουν, ενώ σε πιο χαμηλό ποσοστό /100 μέρη στο εκατομμύριο/ ο αποπροσανατολισμός των μελισσών διαρκούσε 24 ώρες πριν τα καταφέρουν τελικά να επιστρέψουν στις κυψέλες τους.

Χρησιμοποιούνται επίσης και στην καλλιέργεια ζαχαρότευτλων. Η ζάχαρη που χρησιμοποιείται από τους μελισσοκόμους για ενίσχυση των μελισσιών τους τον χειμώνα μπορεί να θέτει σε κίνδυνο την ζωή των μελισσών, αν προέρχεται από τέτοια ζαχαρότευτλα. Η χρήση ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο δεν έχει κίνδυνο. Άν έχετε διαφορετικές πληροφορίες σας παρακαλώ αναφέρετε τις.

http://bizy-the-bee.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

Σπόροι καλαμποκιού εμβαπτισμένοι σε Gaucho

Το πρόβλημα αυτό είναι το πρώτο που επισημαίνει ο MELISSOCOSMOS και που θα στείλει και στο Blog που δημιουργήθηκε για την καταγραφή των προβλημάτων της μελισσοκομίας.

Είναι ένα πρόβλημα που η ομοσπονδία μας πρέπει να το παλέψει.

Γράφω αυτά που ξέρω και κατάφερα να μάθω έως τώρα στην δημοσίευση για το Gaucho.

Έχω να πω ακόμα το εξής:

Μετά την ομαδική διαδικτυακή διαμαρτυρία που έκαναν ενωμένα τα μελισσοκομικά Blogs στις 2 Αυγούστου κατά των φυτοφαρμάκων έγιναν οι εξής κινήσεις.

Μίλησα με τον ιδιαίτερο του κυρίου Καρχιμάκη στο υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης, μετά από τηλεφώνημα που μου έκανε για την εν λόγο διαμαρτυρία μας.

Ο κύριος Καρχιμάκης ήταν τότε υφυπουργός, ενώ τον ιδιαίτερο του τον έλεγαν κύριο Κουρή.

Του είπα πως έχουν τα πράγματα σχετικά με την εμβάπτιση των σπόρων στο Gaucho. Μου δήλωσε άγνοια, "ήταν ένα πρόβλημα που δεν τους το είχε θέσει κανείς", μου είπε.

Όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα σε ανάρτηση εδώ:

Μου είπε λοιπόν ο κύριος Κουρής ότι δεν γνώριζε καν το θέμα, και ζήτησε λίγο χρόνο για να ενημερωθεί και να δει αν είναι έτσι όπως του τα είπα.

Μου είπε ωστόσο ότι δεν ήταν αρνητική η πρόθεση του υπουργείου προς τους μελισσοκόμους και σίγουρα υπήρχαν περιθώρια για να γίνει κάτι.

Δυστυχώς μετά από αυτό έγινε ανασχηματισμός της κυβέρνησης, κι ο κύριος Καρχιμάκης έφυγε από το υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης.

Ο κ. Ντούρας σε τηλεφωνική μας επικοινωνία  είπε ότι η ΟΜΣΕ μετέφερε το θέμα του Gaucho στον κύριο Σκανδαλίδη .

Η απάντηση του υπουργείου είναι ότι πρόκειται για ένα σύνθετο πρόβλημα. Πρόκειται για μια χημική ουσία που παράγει μια πανίσχυρη πολυεθνική εταιρεία, και για να αποσυρθεί πρέπει να παρουσιαστεί έρευνα επιστημόνων που να επιβεβαιώνει την καταστροφική της δράση.

Αυτά κατάλαβα εγώ τουλάχιστον από την κουβέντα που είχαμε με τον Αντιπρόεδρο της ΟΜΣΕ.

Θέλουν έρευνα που να λέει ότι δηλαδή το Gaucho περνάει στους ιστούς των φυτών και καταλήγει πιθανότατα στους καρπούς τους, άρα και στο πιάτο μας. Καταλήγει όμως και στους ανθούς των φυτών, με αποτέλεσμα να βλάπτει τον εγκέφαλο των μελισσών όταν αυτές επισκέπτονται τα άνθη , αποπροσανατολίζονται  και δεν επιστρέφουν ποτέ στις κυψέλες τους.

Αντιλαμβάνομαι ότι η ΟΜΣΕ αδυνατεί να συγκεντρώσει όλες αυτές τις  έρευνες που ζητάει το υπουργείο.

Οι προτάσεις μου λοιπόν είναι οι εξής:

Κατ’ αρχήν η ΟΜΣΕ πρέπει να αναζητήσει συμμάχους για αυτή την υπόθεση που μπορεί να στρατευτούν μαζί της και να την βοηθήσουν.

Η μελισσοκομία είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης στο πρόβλημα αυτό, και η μέλισσα το τελευταίο θύμα.

Από τη στιγμή που γνωρίζουμε η έστω υποψιαζόμαστε ότι ο Καούτσος περνάει και στα τρόφιμα μέσω του καρπού του καλαμποκιού, του σιταριού κ.τ.λ, είναι επικίνδυνος για τον άνθρωπο, πιθανόν και για τα ζώα που τρέφονται με τέτοιες τροφές. Η ΟΜΣΕ λοιπόν θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια από όποιον έχει συμφέροντα να κάνει την έρευνα για το Καούτσο.

Αν υπάρχουν έρευνες στο εξωτερικό, (που σίγουρα θα υπάρχουν από τη στιγμή που απαγορεύτηκε στην Γαλλία) θα πρέπει να τις αναζητήσει πρώτα εκεί.

Πρέπει να ζητήσει την βοήθεια του ΕΦΕΤ προκειμένου να ερευνηθεί αν τα νεονικοτινοειδή αφήνουν υπολείμματα σε τροφές που έχουν σχέση και με τον άνθρωπο.

Πρέπει να δώσει δημοσιότητα στο πρόβλημα. Να στείλει το θέμα στα ΜΜΕ τα οποία μπορούν να το αναδείξουν σίγουρα.

Έτσι, αν απαγορευτεί η χρήση των νεονικοτινοειδών, θα ωφεληθεί μαζί με τον άνθρωπο και η μέλισσα.

Είναι δύσκολη υπόθεση και χρειάζεται επίπονη προσπάθεια και ικανούς ανθρώπους με θέληση και σιδερένια πυγμή, για να ξετρυπώσουν κάθε δύναμη που μπορεί να βοηθήσει.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε με μια απλή επιστολή προς το υπουργείο να ελπίζουμε σε επίλυση.

Φυσικά μια χαλαρή προσπάθεια η επιστολή μόνο και μόνο για τα μάτια των μελισσοκόμων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μάχη κατά του Καούτσο και άλλων ύποπτων φυτοφαρμάκων.

pigi: 

http://meliprovlimata.blogspot.com/2011/02/blog-post_25.html