epi8eorisi gia ebresi basilisas

simera piga me kapion filo mou sto melisokomeio tou kai epi8eorisame 2 diorofa melisia... to ena den eixe basilisa kai eixe pola basilika kailia, ta xalasame ola kai afisame to pio megalo.... PIA BASILIKA KELIA EINAI KALITERA? AFTA POU EINAI STO KENTRO I STIN AKRI? .... to allo melisi eixe neari basilisa kai eixe poli kala katanemimeno ton gono pano sta plesia... eidame kai ena melisaki pou eixe sminourgisi prin 2 meres kai to eixan mazepsi... mou edikse ta kladia pou itan ta melisia... itan oraia empiria... siga siga an kai arxarios melisokomos 8a ma8o kai ego kapia pragmata... bebea den efiga alobitos efaga ena tsimpima sta moutra :) :P

Παγίδες για σφήκες

Ένα ακόμα θέμα που εσείς ζητήσατε από τον MELISSOCOSMO σας το παρουσιάζουμε σήμερα.

Οι σφήκες είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τους μελισσοκόμους.

Τόσο οι μεγάλες (Σερσένια) όσο και οι κοινές σφήκες.

Τα Σερσένια γιατί πιάνουν τις εργάτριες, αλλά κι αν καταφέρουν και μπουν μέσα στην κυψέλη τότε την καταστρέφουν εντελώς.

Φυσικά κάτι τέτοιο μπορούμε να το αποφύγουμε αν βάλουμε μεταλλικά πορτάκια στις κυψέλες μας, όμως θα συνεχίσουν να πιάνουν εργάτριες απ έξω.

Οι κοινές σφήκες τώρα, μπορούν και μπαίνουν μέσα στις κυψέλες εύκολα ότι κι αν κάνουμε μιας και το μέγεθος τους είναι περίπου σαν της μέλισσας.

Οι φρουροί δεν μπορούν να κρατήσουν εύκολα τις σφήκες να μην μπουν στην κυψέλη, αφού οι σφήκες είναι πολύ πιο γρήγορες, πιο δυνατές, και πιο έξυπνες από τις μέλισσες.

Μπαίνοντας στην κυψέλη οι σφήκες παίρνουν η τρώνε προνύμφες μελισσών αλλά και μέλι.

Το μελίσσι αναστατώνεται και δεν δουλεύει σωστά όταν το ενοχλούν οι σφήκες, αυτό πρέπει να το γνωρίζετε.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια με την άνοδο της θερμοκρασίας έχουμε σφήκες που ενοχλούν τα μελίσσια μας καθ όλη τη διάρκεια του χειμώνα.

Οι μελισσοκόμοι δεν έχουν και πολλές επιλογές.

Μια λύση είναι οι παγίδες για σφήκες.

Τους τρεις τύπους παγίδων που βλέπετε στις φωτογραφίες σας τις προτείνω ανεπιφύλακτα.

Τέτοιες φτιάχνει ο Πατέρας μου και τις βάζει στο αμπέλι του και προκαλεί τεράστιες

καταστροφές στις σφήκες.

Αν δεν γνωρίζετε να σας πω ότι οι σφήκες και τα Σερσένια (Σκούρκοι) προκαλούν μεγάλη ζημιά στα σταφύλια.

Πρώτος τρόπος…

Παίρνουμε λοιπόν μπουκάλια νερού η αναψυκτικού, κόβουμε το επάνω μέρος, το γυρνάμε ανάποδα και το φοράμε μέσα στην άλλη μίση κομμένη μπουκάλα.

Δένουμε λίγο πάνω να είναι σταθερό και να μην το παίρνει ο αέρας, του ρίχνουμε μέσα λίγη πορτοκαλάδα και κρεμάμε μερικά τέτοια μπουκάλια κοντά σε δέντρα του μελισσοκομείου μας η του αμπελιού μας.

Δεύτερος τρόπος…

Ο δεύτερος τρόπος είναι να κάνουμε μερικές τρύπες στο μπουκάλι και στις τρύπες αυτές να βάλουμε λάστιχο βρύσης, το λάστιχο αυτό χρησιμεύει ως είσοδος των σφηκών.

Και σε αυτή την περίπτωση ρίχνουμε πορτοκαλάδα μέσα στα μπουκάλια για να προκαλέσουμε τις σφήκες.

Οι σφήκες μπαίνουν μέσα στα μπουκάλια, πέφτουν μέσα στην πορτοκαλάδα και πνίγονται κατά εκατοντάδες την κάθε φορά.

Τρίτος τρόπος…

Κάνουμε ότι και στον δεύτερο, αλλά μπορούμε αν θέλουμε με μια βελόνα να περάσουμε σπάγκο μέσα στο μπουκάλι δημιουργώντας ένα εμπόδιο από πολλούς σπάγκους μέσα στο μπουκάλι, μετά ρίχνουμε κάνα δυο σαρδέλες που θα σταματήσουν πάνω στους σπάγκους που έχουμε πλέξει, ενώ στο μπουκάλι ρίχνουμε νερό (οι σαρδέλες πρέπει να είναι πάνω από το νερό).

Τότε οι σφήκες μπαίνουν να φάνε τις σαρδέλες που είναι το αγαπημένο τους γεύμα, και πέφτουν μέσα στο νερό και πνίγονται.

Αυτό το κάνουμε γιατί στις παγίδες που βάζουμε πορτοκαλάδα καμιά φορά έλκουμε και μέλισσες, όταν δεν υπάρχει ανθοφορία έξω στα λιβάδια μην έχοντας άλλη επιλογή πηγαίνουν και αυτές στην πορτοκαλάδα.

Αν όμως βάλουμε σαρδέλα δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τις μέλισσες.

Υπάρχουν κάποιοι τρόποι ακόμα.

Πχ βάζουμε σε ένα χαρτόνι ποντικόκολα και πάνω εκεί βάζουμε και δυο, τρεις σαρδέλες.

Τότε βλέπουμε εκατοντάδες σφήκες να πιάνονται πάνω στην ποντικόκολα.

Τρόπους με φάρμακα που δηλητηριάζουν τις σφήκες δεν θα σας συστήσω γιατί είναι και επικίνδυνο γι αυτόν που τα χρησιμοποιεί, αλλά και επικίνδυνο για γάτες και σκύλους που μπορεί να τα σκοτώσουμε με τέτοιες μεθόδους.

Πιστεύω ότι οι τρεις παγίδες που περιγράφω ότι θα σας βοηθήσουν πολύ στο 

πρόβλημα με τις σφήκες.

pigi:  MELISSOCOSMOS

Μέθοδος περιορισμού της σμηνουργίας με δύο βασίλισσες !!!

Αυτή την εποχή στην Β.Ελλάδα το μυαλό μας και η καθημερινότητα απαιτεί να βρισκόμαστε  στο μελισσοκομείο.
Έχουμε να μεγαλώσουμε  τα μελίσσια, να είναι γερά-δυνατά για μέλι.Ν'αυξήσουμε τα μελίσσια μας ,να ξεκινήσουμε βασιλοτροφία και παραγωγή βασιλικού πολτού, καθημερινά 8-10 ώρες εργασία ως μελισσοκόμοι.
Αυτό είναι το "θέλω το δικό μας " ,έλα όμως που δεν πρέπει να αγνοούμε και τι θέλουν οι μέλισσες,τα μελίσσια . Και αυτά θέλουν να πολλαπλασιαστούν και όπως γνωρίζουμε ο φυσικός πολλαπλασιασμός τους είναι η σμηνουργία. Μέθοδος ανεπιθύμητη για τον μελισσοκόμο.

Ερχόμαστε τώρα να δούμε τι όπλα-μεθόδους έχουμε για να επέμβουμε προληπτικά για να μην χρειαστεί κατασταλτικά.
                                    α. Μέθοδος DEMAREE , καλή ,άριστη αλλά για κάποιον που έχει πολλά μελίσσια ούτε περνάει από το μυαλό του. Ο αείμνηστος Νικολαίδης αναφέρει ότι εάν ο μελισσοκόμος δεν είναι έμπειρος,η μέθοδος αντί ευεργετική θα είναι καταστροφική .
Επίσης εάν δεν εφαρμόζονται οι προυποθέσεις της μεθόδου ,τα μελίσσια θα σμηνουργήσουν.
                                    β.Τεχνικοί αφεσμοί, κόβουμε τα μελίσσια ή με την μέθοδο της βεντάλιας ή με άλλο τρόπο και μετά τα συνενώνουμε.Εάν λάβουμε υπ'όψιν ότι ένα μελίσσι αναπτύσσεται συναρτήσει του πληθυσμού, πάλι δεν είναι η ιδανική μέθοδος αύξησης και παραγωγής και εάν έχουμε βασίλισσες,εάν τ'αφήσουμε ορφανά χάσαμε ένα μελίσσι.....

Τώρα θα σας μεταφέρω μια μέθοδο θησαυρό.Αναφέρεται στο βιβλίο πρακτική μελισσοκομία του καθηγητού κ. Ανδρέα Θρασυβούλου σελ.174.
Όταν μου την ανέφερε με γοήτευσε και αμέσως την ξεκίνησα.  Ομολογώ ότι βρήκα την καλύτερη μέθοδο απ'όλες τις μεθόδους που είχα μελετήσει και με δύο βασίλισσες !!!!
                                 α.το μελίσσι χωρίζεται στα δύο με σίτα αερισμού ή ένα διάφραγμα τύπου Σνέλκροφ (θέλουμε να μην επικοινωνούν οι μέλισσες αλλά να μην κοπεί το μελίσσι....)Η βασίλισσα και ο γόνος μεταφέρονται στο επάνω πάτωμα,στο οποίο δημιουργείτε μια δεύτερη είσοδος.Στον κάτω όροφο,που το μελίσσι είναι ορφανό,αφήνεται ένα πλαίσιο γόνου με προνύμφες ηλικίας 1-2 ημερών. Την δεύτερη ημέρα,εφόσον σχηματιστούν βασιλικά κελιά, ο αερισμός αντικαθίσταται με διπλό βασιλικό διάφραγμα.Το μελίσσι δεν ενοχλείται  μέχρι να εκκολαφτεί η βασίλισσα του κάτω ορόφου και να αρχίσει να γεννά.Η είσοδος του πάνω πατώματος διατηρείται.Μεταξύ των δύο βασιλισσών παρεμβάλλεται ένα ρηχό ή μεγάλο πάτωμα.Δύο εβδομάδες πριν την ανθοφορία η παλαιά βασίλισσα απομακρύνεται.

Αποτελέσματα,τα μελίσσια δεν σμηνουργούν,έχουμε γέννα δύο βασιλισσών,άρα μεγάλους πληθυσμούς και αντικατάσταση βασιλισσών χωρίς να γνωρίζουμε βασιλοτροφία !!!!

pigi: http://evangelosnaxios.blogspot.com/

Mέλισσες και αλλεργία

Κάνω αυτή την ανάρτηση με αφορμή κάποιο φίλο που με πήρε τηλέφωνο. Αφού μιλάγαμε για κάμποση ώρα μου είπε οτι είναι αλλεργικός στο δηλητήριο της μέλισσας και τρελάθηκα.Μου λέει οτι φοράει τρείς φόρμες Χειμώνα - Καλοκαίρι για να αποφύγει τα κεντρίσματα και παρ' όλα αυτά κάποια στιγμή τον κέντρισε μιά μέλισσα και τον έπιασε αναφυλαξία.Σαν λύση είπιε ενα ποτήρι ξύδι και ανακουφίστηκε!!!!! εδώ θέλω να πώ δυό πραγματάκια.Καλή η λόξα και η αγάπη για τις μέλισσες αλλά προέχει η ζωή μας.Όπως του εξήγησα μπορεί να πάει σε αλλεργιολόγο και να κάνει θεραπεία αλλά όπως μου εξήγησε και έχει δίκιο εμείς εδώ στα μικρά νησιά δεν έχουμε ούτε αλλεργιολόγους αλλά ούτε και νοσοκομεία που να μπορούμε να κάνουμε αυτή την δουλιά.Θα πρέπει να πηγαίνει κάποιος στην Αθήνα κάθε τόσο και λιγάκι να υποστεί τόόόση ταλαιπωρία και το σημαντικότερο φοβερά έξοδα δλδ έισητήρια γιατρό διαμονή κλπ.Μιά πρόχειρη λύση στιγμής είναι η δοσομετρική ένεση μιας χρήσης που την κάνεις πάνω από το παντελόνι και διάφορα αντιισταμινικά.Αλλά το κυριότερο από όλα είναι να υπάρχει πάντα κάποιος μαζί μας όταν πηγαίνουμε στα μελίσσια είτε είμαστε αλλεργικοί είτε όχι γιατί ποτέ δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει ο οργανισμός μας.

pigi: http://parosbees.blogspot.com/

ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΦΛΑΣΚΙ ή ΦΡΑΣΚΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ

Το μέλι  από τους αρχαιότατους χρόνους, απετέλεσε μια ξεχωριστή πηγή τροφής για τον άνθρωπο. Αναγνωρίζοντας τις θρεπτικές, φαρμακευτικές, γλυκαντικές, αρωματικές και τόσες άλλες ιδιότητες του, ο άνθρωπος έγινε αναζητητής, κυνηγός και αργότερα εκτροφέας του μοναδικού εντόμου που παράγει αυτήν την υπέροχη φυσική τροφή, της μέλισσας.
Έτσι η αρχή της γνωριμίας του ανθρώπου με τη μέλισσα, έγινε στο φυσικό της περιβάλλον, που δεν είναι άλλο από κούφιους κορμούς δέντρων, σχισμές βράχων, ή κοιλότητες σε απόκρημνες χαράδρες.
Αργότερα οι κυνηγοί του μελιού, άρχισαν να συγκεντρώνουν τους κούφιους κορμούς, όπου είχαν εγκαταστήσει την τέλεια κοινωνία τους οι μέλισσες, σε συγκεκριμένους προσβάσιμους χώρους, όπου απετέλεσαν τα πρώτα μελισσοκομία.
Βέβαια αυτή η υπέροχη κοινωνία, δεν μπορούσε να λείψει από το φιλόξενο νησί της Κρήτης, η οποία την αγκάλιασε με τον πιο στοργικό τρόπο, προσφέροντας της, το υπέροχο κλίμα της και τα μοναδικά αρωματικά φυτά και βότανα της.
Αλλά και οι άνθρωποι της Κρήτης, αγκάλιασαν την μέλισσα, καθώς την λάτρεψαν σαν θεά, δίνοντας της θέση δίπλα στο Θεό όλων των Θεών, τον Δια.
Και το σημαντικότερο, την φιλοξένησαν σε μια μοναδική κατοικία που όμοια της δεν υπάρχει στον άλλο κόσμο και που απετέλεσε μια καινοτομία, για την εποχή της δίνοντας το έναυσμα, για την κατασκευή της σύγχρονης κυψέλης.
Η μοναδική αυτή κυψέλη, ακούει στο όνομα Φλασκί ή Βρασκί  όπως θέλουν να τη λένε σε μερικά μέρη της Κρήτης.


Τα  Φλασκιά ή Βρασκιά ήταν κυψέλες από ψημένο πηλό που χρονολογούνται από τη μινωική εποχή. Αυτά είναι κυλινδρικά, με βάση επίπεδη, σε σχήμα ανεστραμμένης κόλουρου πυραμίδας. Μοιάζει δηλαδή λίγο πολύ, με μια μεγάλη γλάστρα λουλουδιών.
Τέτοιες κυψέλες βρέθηκαν σε ανασκαφές της Φαιστού και της Κνωσού και μερικές από αυτές χρονολογούνται από το 3400 π.Χ. και διατήρησαν σχεδόν αναλλοίωτα τα χαρακτηριστικά τους ( σχήμα – μέγεθος ), έως και μερικές δεκαετίες πριν που τα εργαστήρια αγγειοπλαστικής, κατασκεύαζαν τέτοιες κυψέλες προς χρήση.
Οι κυψέλες αυτές είχαν και μερικές ιδιαιτερότητες.
Στη βάση για παράδειγμα υπήρχε ένα μικρό άνοιγμα, περίπου 4 επί 1 εκατοστά όπου αποτελούσε την είσοδο αλλά και το αποχετευτικό σύστημα του σμήνους, πράγμα που δεν είχαν οι ανόμοιες κυψέλες από κορμούς δέντρων σε άλλα μέρη του κόσμου.
            Εκείνο όμως που την έκανε μοναδική και διάσημη σε όλο τον κόσμο, είναι ότι στο ανοικτό επάνω μέρος της, τοποθετούσαν ξύλινους πήχεις, τον ένα δίπλα στον άλλο όπου πάνω σε αυτούς οι μέλισσες, έκτιζαν τις  κηρήθρες τους. Αποτελούσαν δηλαδή τους κηρηθροφορείς της κυψέλης.
Αυτούς τους ξύλινους πήχεις τους ονόμαζαν καντινέλες, πιθανόν από τη λέξη (κατίνα = πλάτη – ραχοκοκαλιά) ή κανόνια δηλαδή πήχεις – χάρακας.
Έτσι ο μελισσοκόμος αφαιρώντας μια καντινέλα, έβγαζε από το φλασκί ολόκληρη την κηρήθρα δίνοντας του, την ικανότητα να ελέγξει το εσωτερικό της κυψέλης, παρατηρώντας το σμήνος ελέγχοντας το, για ασθένειες, αποθέματα μελιού, απόδοση εργασίας, έκταση γόνου, βασιλικά κελιά για δημιουργία νέων μελισσοσμηνών και πολλά άλλα πρωτοπόρα για την  εποχή εκείνη πράγματα, που δεν μπορούσαν να γίνουν σε άλλους τύπους κυψελών, εκείνης της περιόδου.

   

Τέλος η επάνω μεριά του Φλασκιού που είχε τις καντινέλες, σκεπαζόταν με πήλινο καπάκι, ( όμοιο με μεγάλη πιάτα ) ή με πέτρινες πλάκες ώστε να εξασφαλίζεται η απόλυτη στεγανότητα.
            Ένα από τα προσόντα αυτής της κυψέλης, ήταν ότι μπορούσαν και να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις από τον μελισσοκόμο, ώστε να εκμεταλλευτεί  τις μοναδικές ανθοφορίες, των φυτών Κρήτης, όπως της φασκομηλιάς, της θρήμπας, της ρίγανης, του θυμαριού και άλλων βοτάνων, καθώς και να τις προστατεύσει από τις διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες των περιοχών του νησιού.
Φυσικά η μεταφορά γινόταν από φορτηγά ζώα ( γαϊδούρια – μουλάρια ), αλλά υπάρχουν και αναφορές ότι γινόταν με άμαξες ή κάρα της εποχής, όπου υπήρχε βατό οδικό δίκτυο. Μάλιστα, η μεταφορά των μελισσοσμηνών σε φλασκιά φαίνεται ότι είχε ξεπεράσει τα όρια του νησιού της Κρήτης, αφού σε υποβρύχιες έρευνες σε αρχαία ναυάγια του 1500 π.Χ. ευρέθησαν Φλασκιά με κατεύθυνση τα παράλια της βορείου Αφρικής της Μέσης Ανατολής ή των Κυκλαδίτικων νησιών.
Γι’ αυτό το λόγο,  η μοναδικότητα αυτής της κυψέλης κατά καιρούς οδήγησε πολλούς εφευρέτες να τη μιμηθούν χρησιμοποιώντας λιγότερο εύθραυστα υλικά.
            Έτσι το 14ο αιώνα ο μοναχός Έλληνας καθολικός Αββά Ντέλλα Ρόκα (Rocca), έφτιαξε μια κυψέλη προσβάσιμη στο εσωτερικό της, έχοντας ως υπόψη του το Κρητικό Φλασκί.
            Όμως το 1851, ο Αμερικανός Λανγκστθρογκ ( Langstronh ), επινόησε τη σύγχρονη κυψέλη παίρνοντας σαν βάση τα κινητά πλαίσια κηρυθρών από την Κρητική και Ελληνική κυψέλη.
            Βέβαια μια τέτοια διάσημη κυψέλη δεν μπορούσε παρά να φιλοξενήσει στα σωθικά της και την διασημότερη φυλή μελισσών στον κόσμο, την Apis Mellifela Adami, την Κρητική μέλισσα.
Λίγα χρόνια μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ο μοναχός Βενεδικτίνος Adams από το Μπάκφαστ της Αγγλίας σε μια από περιηγήσεις του για την καταγραφή των φυλών των μελισσών σε όλο τον κόσμο, ήρθε και στην Κρήτη όπου διαπίστωσε την προικισμένη με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που απλόχερα είχε δώσει η Κρητική Φύση στη μέλισσα της.
Σε διαδοχικά ταξίδια του, ο μοναχός Adams πήρε αρκετά δείγματα μελισσών μεταφέροντας στη χώρα του μερικές από τις ιδιότητες της Κρητικής μέλισσας. Έτσι το 1975 ο ερευνητής Ruttner προς τιμή του Adams ονόμασε την ξεχωριστή φυλή της Κρητικής μέλισσας ως Apis Adami.
Όμως για τα ιδιαίτερα προσόντα αυτής της μέλισσας που δυστυχώς έχουμε χάσει για πάντα όσο και για ένα άλλο τύπο κυψέλης που χρησιμοποιήθηκε στην Κρήτη το Διψέλι ή χαλίκι θα επανέλθουμε σε άλλο άρθρο μας.
Πάντως είναι αποδεδειγμένο ότι η αρμονία της Κρητικής Φύσης με το μοναδικό κλίμα της έχει επισφραγίσει την αιώνια συνεργασία με την αναλλοίωτη από τα βάθη των αιώνων μέλισσα αποσκοπώντας στην παραγωγή της καλύτερης ποιότητας μελιού στον κόσμο «το Κρητικό Μέλι».

pigi: MELISSOCOSMOS

ΤΑ ΨΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΙ ΤΟΥΣ

 

Κάθε τόπος έχει το δικό του μέλι…

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, περιπατάει η δόξα μονάχη έγραψε ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός και δεν είχε άδικο.

Μόνο που τελευταία διαπίστωσα ότι η ράχη των Ψαρών δεν είναι μαύρη αλλά μωβ.

Και είναι μωβ εξ αιτίας των αμέτρητων θυμαριών που υπάρχουν εκεί.

Πάμε να γνωρίσουμε τα Ψαρά λοιπόν….

Τα Ψαρά είναι ένα μικρό νησί βορειοδυτικά της Χίου.

Τόπος θρυλικός και ένδοξος, στα Ψαρά γεννήθηκε ο ήρωας της επανάστασης του 1821 και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας Κωνσταντίνος Κανάρης αλλά και πολλοί άλλοι ήρωες.

Τα ψαρά έχουν γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας καθώς ο αγώνας τους για την ελευθερία, και το τίμημα που υπέστησαν γι αυτόν τους τον αγώνα οι Ψαριανοί είναι μεγάλο, με το ολοκαύτωμα του νησιού από τους Τούρκους. 

Τα Ψαρά έχουν έκταση 42τ.χλμ ενώ το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους του είναι άγονο.

Ο μοναδικός οικισμός του νησιού είναι χτισμένος αμφιθεατρικά και ο ρυθμός της αρχιτεκτονικής των κτηρίων του ακλουθεί την Αιγαιοπελαγίτικη παράδοση.

Στα ψαρά υπάρχουν πανέμορφες παραλίες με κρυστάλλινα νερά όπως αυτή του κάτω γιαλού αλλά και το κατσούνι.

Ο πληθυσμός του νησιού είναι 422 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Οι κάτοικοι των ψαρών είναι πολύ φιλόξενοι, πολύ φιλότιμοι και πολύ ντόμπροι.

Το νησί έκτος των άλλων, φημίζεται για τα φρέσκα και νόστιμα ψάρια του, για την κοπανιστή και την μυζήθρα του καθώς και για το ξακουστό θυμαρίσιο μέλι του.

Οι Ψαριανοί μελισσοκόμοι έχουν μόνο μια κύρια ανθοφορία στο νησί τους, και μόνο από αυτήν περιμένουν να τρυγήσουν μελάκι.

Η αύρα των Ψαρών, και το δροσερό αεράκι του Αιγαίου δυναμώνουν τα εκατομμύρια θυμάρια που υπάρχουν στο νησί, κι έτσι οι Ψαριανές μελισσούλες μας δίνουν το περίφημο θυμαρίσιο Ψαριανό μέλι.

Πραγματικά όσοι το γεύονται μαγεύονται αυτό το μέλι.

Τα μελίσσια στο νησί κρατούν γόνους καθ όλη την διάρκεια του χειμώνα επειδή είναι θαλάσσια περιοχή και δεν πέφτει πολύ χαμηλά η θερμοκρασία, το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα νησιά καθώς και στην Κρήτη.

Έχουν όμως και πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσουν, καθώς το νησί είναι πάνω στο διάβα πολλών αποδημητικών πουλιών όπως πχ των μελισσοφάγων, έτσι κάθε άνοιξη, και κυρίως κάθε φθινόπωρο που περνούν τα πουλιά από εκεί ξεκληρίζουν τις λιγοστές μελισσούλες των Ψαριανών οι οποίοι είναι ανήμποροι να αντιδράσουν.

 

Όποιος λοιπόν βρεθεί στα όμορφα Ψαρά μην διστάσει να δοκιμάσει τα παραπάνω, κι αν ανέβει στη μαύρη ράχη καμιά μέρα, ας κάνει μια γερή εισπνοή, λέγεται ότι ο δροσερός αέρας που έρχεται στα Ψαρά από το Αιγαίο μυρίζει καλύτερα κι από κάθε τι άλλο…

 

 

Επίσης αξίζει να επισκεφτεί κανείς και το μοναστήρι της κοιμήσεως της Θεοτόκου βόρεια του νησιού.

pigi: MELISSOCOSMOS

Ανθοφορία πορτοκαλιάς

Μια μεγάλη ανθοφορία με άφθονα και πολλής καλής ποιότητας μέλια έχουμε αυτή την περίοδο.

Πρόκειται για την ανθοφορία της πορτοκαλιάς.

Γενικότερα πάντως τώρα ανθίζουν οι πορτοκαλιές, οι λεμονιές, οι μανταρινιές, και οι νεραντζιές.

Επειδή όλα αυτά καλλιεργούνται από τους αγρότες, έχουμε πολύ μεγάλες περιοχές στην Ελλάδα με περιβόλια που έχουν τις παραπάνω ανθοφορίες.

Το μέλι από πορτοκαλιά έχει πολύ ωραίο άρωμα και μοιάζει στην γεύση με πορτοκάλι, ενώ το χρώμα του είναι πορτοκαλί.

Οι μέλισσες τρελαίνονται για τα άνθη αυτά που αν τα μυρίσεις μοιάζουν σε άρωμα με αυτά της γαρδένιας.

Λέγεται ότι όσο διαρκεί η ανθοφορία της πορτοκαλιάς, διαρκεί και η σμηνουργία των μελισσιών, ενώ όταν τελειώσει η ανθοφορία της τελειώνει και η σμηνουργία.

Είναι όμως ρίσκο στις μέρες μας η μεταφορά των μελισσιών μας σε περιοχές με περιβόλια, καθώς αν κάποιος ασυνείδητος ραντίσει μπορεί να μας καταστρέψει.

Από τις πορτοκαλιές οι μέλισσες παίρνουν κυρίως νέκταρ, που αν σπάσετε μια μέλισσα και το δοκιμάσετε θα δείτε ότι έχει γεύση σαν το άρωμα του άνθους του.

Η πορτοκαλιά, όπως και η λεμονιά και η μανταρινιά κάνουν πολλά άνθη, και αν περάσεις κοντά από περιβόλι νιώθεις ένα υπέροχο άρωμα που ευωδιάζει όλη την περιοχή.

Οι μέλισσες επιμένουν μέχρι μέσα και πίνουν κάθε σταγόνα νέκταρ που υπάρχει στο άνθος.

Δέντρο με πολλά άνθη βλέπουμε εδώ.

Φέτος η χρονιά είναι καλή, τα δέντρα και τα χορτάρια γεννούν πολλά λουλούδια με μεγάλη διάρκεια ανθοφορίας.

Αυτό, και ο γεγονός ότι έχει βρέξει και δυνάμωσαν πολύ, μας εγγυάται ότι θα πάρουμε μπόλικα ανθόμελα φέτος.

Κάτι που από τον Ιανουάριο σας είπε ο MELISSOCOSMOS, ότι δηλαδή φέτος θα έχουμε μια πολύ καλή χρονιά με πολλές σμηνουργίες και πολλά μελάκια.

Πολλοί είναι οι μελισσοκόμοι που βγάζουν αυτούσιο μέλι πορτοκαλιάς.

Είναι ένα από τα μέλια που μου αρέσουν πολύ, αλλά δεν ρισκάρω να πάω τα μελίσσια μου σε περιβόλια, καθώς έχω δει μελισσοκομεία να εξολοθρεύονται από τα ραντίσματα των περιβολιών.

pigi:  MELISSOCOSMOS